– prefektura usytuowana w regionie Chūgoku, w Japonii. Ze względu na małe opady deszczu, łagodny klimat i przeciętnie 277 dni słonecznych jest zwana Krainą Słońca. Jej stolicą jest miasto Okayama.

Położenie Prefektura leży w zachodniej części wyspy Honsiu (Honshū), we wschodniej części regionu Chūgoku. W północnej części prefektury leżą góry Chūgoku, w środkowej płaskowyż Kibi, a na południu, wzdłuż malowniczego wybrzeża Morza Wewnętrznego (Seto-naikai) – niziny.

Góry Chūgoku dają początek trzem głównym rzekom prefektury: Yoshii (133 km), Asahi (142 km) i Takahashi (111 km).

Miasta W skład prefektury wchodzi 15 miast i są to:

oraz 10 miasteczek i 2 wsie.

Historia W dawnych czasach na terenach obecnej prefektury Okayama (oraz częściowo prefektur: Hiroszima, Hyōgo i Kagawa) znajdowała się prowincja Kibi. W późniejszym czasie (VII wiek) podzielono ją na prowincje: Bitchū, Bizen i Bingo. W VIII wieku prowincja Mimasaka została wydzielona z prowincji Bizen.

W wyniku reform administracyjnych przeprowadzonych w czasie restauracji Meiji (koniec XIX wieku) połączono je, tworząc prefekturę Okayama.

Legenda W czasach starożytnych w Kibi mieszkał oni (demon) o imieniu Ura. Ze swojego zamku Ki-no-jō (Zamek Diabła) w górach atakował wieśniaków i popełniał złe czyny. W rezultacie władca Yamato nakazał księciu Kibitsuhiko-no-MikotoKsiążę Kibitsuhiko-no-Mikoto był prawdopodobnie synem cesarza Kōreia, który panował w latach 290–215 p.n.e. unicestwić Urę. Po zaciętej walce ranny Ura zamienił się w karpia, aby uciec, ale Kibitsuhiko-no-Mikoto przybrał postać kormorana, złapał i zabił Urę.

Legenda o unicestwieniu Ury przez Kibitsuhiko-no-MikotoMikoto → książę; tytuł oznaczający wyrażenie szacunku wobec bóstwa, osoby wysokiej rangi, arystokraty., opowiadana na tym terenie od pradawnych czasów, stała się podstawą słynnej opowieści ludowej o Momotarō (Brzoskwiniowym Chłopcu), znalezionym w brzoskwini (momo) przez parę bezdzietnych staruszków. Brzoskwinia była używana jako amulet do odpędzania zła i była uprawiana w Okayamie od czasów starożytnych. Legenda powstała w regionie Okayama i rozprzestrzeniła się szeroko. Ponadto, kasza jaglana używana jako składnik kibi-dango podarowanych przez Momotarō psu, małpie i bażantowi, podobno została nazwana na cześć Kibi.

Powyższa legenda pokazuje wpływ Kibi na region. Znajdują się w nim ruiny, które rywalizują z tymi z regionu Kinai, a cylindryczne naczynia gliniane używane podczas uroczystości pogrzebowych były prawzorem figurek haniwa, które pojawiły się później (okres Kofun, 250–538 lub 300–562). Uważa się, że walka o wpływy między Kibi i Yamato mogła być przyczyną bitwy pomiędzy Urą i Kibitsuhiko-no-Mikoto.

Chram Kibitsu Chram shintō Kibitsu-jinja jest ściśle związany z postacią Momotarō, chłopca urodzonego z brzoskwini i wielkiego wojownika, bohatera jednej z najstarszych i najpopularniejszych japońskich opowieści, które znają wszystkie dzieci. Sama opowieść jest inspirowana legendą o księciu Kibitsuhiko-no-Mikoto, który podobno pokonał demona Urę w miejscu, w którym obecnie stoi chram.

Kurashiki Bikan Historical Quarter w Kurashiki Ta historyczna dzielnica miasta Kurashiki, znana z charakterystycznych białych ścian swoich rezydencji i wierzb rosnących wzdłuż brzegów rzeki Kurashiki, jest obszarem chronionym. Kurashiki prosperowało w XVII wieku jako miejsce docelowe transportu towarów. Obecnie oferuje zwiedzającym smak zachodnich wpływów zharmonizowanych z japońskim stylem.

Znajdują się tutaj liczne obiekty związane z tradycją i kulturą Japonii: Ohara Art Museum to prywatne muzeum, symbol dzielnicy, prezentuje zachodnie dzieła światowej klasy w budynku stylizowanym na grecką świątynię; Plac Bluszczowy wyłożony czerwoną cegłą; reprodukcja fabryki włókienniczej niegdyś reprezentatywnej dla Kurashiki, zbudowanej na miejscu dawnej fabryki; Kurashiki Museum of Folkcraft mieści się w dawnych spichlerzach ryżowych z późnego okresu Edo, prezentuje przykłady rzemiosł ludowych z całego świata, w tym wyrobów: garncarskich, szklanych, kamiennych, tekstylnych i drewnianych; Kurashiki Archaeological Museum posiada kolekcję przedmiotów z obszaru Kibi (dzisiejsza Okayama i niektóre części Hiroszimy) sprzed dziesiątek tysięcy lat. Muzeum zostało otwarte w 1950 roku w budynku 200-letniego spichlerza ryżowego. Oprócz przedmiotów ze starożytnej Japonii, znajdują się w nim również przedmioty m.in. ze starożytnego Peru i cywilizacji andyjskiej, starożytnego Iranu, starożytnych Chin. Szczególnie popularnym celem turystów jest wycieczka łodzią po kanale Kurashiki. Zwiedzanie tej dzielnicy i poznawanie kultury można urozmaicić, zakładając kimono lub yukatę przed przechadzką po zabytkowych ulicach.

Gospodarka Okayama jest znaczącym producentem owoców, m.in.: brzoskwiń, winogron i gruszek-gigantów atago. Gęste lasy dostarczają drewna cyprysowego hinoki (Chamaecyparis obtusa). Prefektura znana jest również z nieszkliwionej glinianej ceramiki (bizen-yaki) o wyjątkowej fakturze oraz japońskich mieczy. Przemysł skoncentrowany w przybrzeżnej strefie dostarcza: produkty z ropy naftowej, chemikalia, wyroby z żelaza i stali, tekstylia (dżinsyBetty Smith Jeans Museum w Kurashiki zostało założone w 1962 roku. Zwiedzający nie tylko mogą zapoznać się tam z procesem produkcji dżinsów, ale także dostosować je do własnego gustu, dobierając wybrane przez siebie dodatki (guziki, nity itp.) oraz próbować swoich sił w robieniu pasków do telefonów komórkowych., kimona), naturalny barwnik indygo, nylonowe sieci rybackie, sos ostrygowo-sojowy.

Port Mizushima w Kurashiki posiada infrastrukturę do obsługi statków kontenerowych. W 1998 r. ukończono terminal cargo na lotnisku w Okayamie, który pomógł obsłużyć rosnący popyt na przewóz towarów z prefektury Okayama.

W skład infrastruktury lądowej wchodzi Wielki Most Seto (łączący Honsiu z Sikoku) oraz autostrady: San’yō Expressway i Seto-Chūō Expressway, krzyżujące się w Okayamie i łączące z sąsiadującymi prefekturami(dostęp luty 2009).

Turystyka

Galeria

Zobacz też Momotarō Eisai Myōan

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne Japońska Narodowa Organizacja Turystyczna Strona oficjalna chramu Kibitsu-jinja Legenda o Kibi, Ura i Momotarō

Okayama