Bloc Party – brytyjski zespół indierockowy, pochodzący z Londynu w Anglii. Założony został w 1999 roku przez Kelego Okerekego (wokal, gitara rytmiczna, pianino, sampler) i Russella Lissacka (gitara prowadząca). Członkami grupy są też Louise Bartle (perkusja, instrumenty perkusyjne) i Harry Deacon (gitara basowa, syntezator), a na pierwszych czterech albumach Bloc Party grali (gitara basowa, instrumenty klawiszowe) i (perkusja), którzy następnie odeszli z zespołu. Ich styl muzyczny, choć zakorzeniony w rocku, zachowuje elementy innych gatunków, takich jak elektronika i house.
Od momentu sformowania zespołu przez Okerekego i Lissacka kilkukrotnie zmieniano jego nazwy, zanim w 2003 roku obrano nazwę Bloc Party. Moakes dołączył do zespołu po odpowiedzi na ogłoszenie w magazynie NME, a Tong został wybrany w drodze przesłuchania. Bloc Party zyskało rozgłos, dając DJ-owi BBC Radio 1 Steve’owi Lamacqowi i Alexowi Kapranosowi z Franz Ferdinand kopię swojego dema „”.
W lutym 2005 roku Bloc Party wydał swój debiutancki album Silent Alarm. Został on z uznaniem przyjęty przez krytyków i zdobył nagrodę 2006 w kategorii „Indierockowy album roku” oraz nominację do nagrody 2006 w kategorii „Najlepszy album”. W tym samym roku płyta uzyskała również status platynowej płyty w Wielkiej Brytanii. Zespół swój drugi album studyjny A Weekend in the City wydał w 2007 roku. Osiągnął on 2. miejsce na UK Albums Chart i 12. na liście Billboard 200. W sierpniu 2008 roku ukazał się trzeci album studyjny Intimacy który znalazł się na 8. miejscu na brytyjskich listach sprzedażowych i na 18. miejscu na liście Billboard 200.
Zespół zrobił sobie przerwę w październiku 2009 roku, aby skupić się na projektach pobocznych. Wrócili do pełnej działalności we wrześniu 2011 roku i wkrótce potem wydali czwarty album , który wszedł na 3. miejsce na liście UK Albums Chart. W sierpniu 2013 Bloc Party wydał EP-kę zatytułowaną , po czym zespół ponownie przerwał działalność po odejściu Tonga, a wkrótce potem dołączył do grupy Moakes. Piąty album studyjny był pierwszym, na którym wystąpili Bartle i Justin Harris (gitara basowa); został wydany 29 stycznia 2016 roku. Ich szósty album studyjny ukazał się 29 kwietnia 2022 roku. Deacon dołączył do zespołu w 2023 roku, po wydaniu minialbumu The High Life. W 2026 roku premierę miał ich siódmy album studyjny Anatomy of a Brief Romance.
Historia Początki zespołu (1999–2004) Russell Lissack i Kele Okereke poznali się w 1998 roku w Londynie. Lissack był uczniem , podczas gdy Okereke uczęszczał do , a następnie do w . Wpadli na siebie ponownie w 1999 roku na . Odkrywając, że mają wspólne gusta muzyczne i przyjaciół, zaczęli razem tworzyć muzykę i postanowili założyć zespół. Basista dołączył po odpowiedzi na ogłoszenie umieszczone w magazynie NME, a perkusista stał się członkiem zespołu w wyniku przesłuchania. Po wypróbowaniu różnych nazw, takich jak Union, The Angel Range i Diet, we wrześniu 2003 roku zespół zdecydował się na Bloc Party, nazwę stanowiącą grę słów od zwrotu block party. Zespół stwierdził, że nazwa ta nie miała być aluzją do bloku wschodniego ani do kanadyjskiej partii politycznej Blok Quebecki. Moakes napisał natomiast na oficjalnym forum internetowym grupy, że w sensie politycznym chodziło raczej o połączenie wschodnich „bloków” i zachodnich „partii”. Zauważył również, że nazwa nie była wyraźnie podyktowana względami politycznymi, ale raczej „wyglądała, brzmiała, wydawała się dobra”, dlatego została ona przez nich przyjęta.
Zespół zyskał rozgłos po tym, jak Okereke wybrał się na koncert grupy Franz Ferdinand w 2003 roku i podarował kopię piosenki „” głównemu wokaliście Alexowi Kapranosowi i DJ-owi BBC Radio 1 Steve’owi Lamacqowi. Lamacq następnie zagrał piosenkę w swoim programie radiowym, nazywając zespół „geniuszami” i zaprosił ich do nagrania sesji na żywo na potrzeby programu. Bloc Party swój debiutancki singel „She’s Hearing Voices” wydał 16 lutego 2004 roku w ówcześnie dopiero powstającej wytwórni płytowej , a szum wywołany po singlu doprowadził do kolejnego – „ ” / „Staying Fat”, wydanego tym razem za pośrednictwem , a następnie do podpisania kontraktu z niezależną wytwórnią Wichita Recordings w kwietniu 2004 roku.
Silent Alarm (2004–2006) mały|Bloc Party na koncercie w The Warfield, San Francisco (2005)
Debiutancka płyta Silent Alarm została wydana w lutym 2005 roku i spotkała się z powszechnym uznaniem krytyków. Magazyn NME umieścił ją na szczycie listy „Albumów Roku” 2005, a na brytyjskiej liście sprzedaży osiągnął 3. miejsce, zanim uzyskał status platynowej płyty. Pierwszy singel z albumu, „So Here We Are” / „Positive Tension”, znalazł się w pierwszej piątce listy UK Singles Chart. Kolejne single, „Banquet” (13. miejsce na liście „Utworów Roku” 2005 magazynu NME), „ ” i „ ”, choć nie powtórzyły tego sukcesu, dotarły do pierwszej dwudziestki listy przebojów. Animowany teledysk do utworu „Pioneers”, stworzony przez agencję projektową Minivegas z siedzibą w Shoreditch, przez cztery tygodnie utrzymywał się na szczycie list przebojów magazynu NME. W tamtym czasie na łamach tego czasopisma określono ich mianem „art-rocka”, ale zespół uznał, że to określenie jest zbyt ograniczone.
lewo|mały|Zespół Bloc Party występujący na 2005
Bloc Party otrzymał pozytywne recenzje od krytyków w Stanach Zjednoczonych i intensywnie koncertował w tym kraju przez 18 miesięcy od premiery Silent Alarm. Na początku 2006 roku zakończyli trasę wyprzedanymi koncertami w Los Angeles, Miami i Berkeley. Album sprzedał się w ponad 350 tys. egzemplarzy w Ameryce Północnej i ponad milionie na całym świecie. Po tym sukcesie, uznana grupa elektroniczna The Chemical Brothers wkrótce nawiązała współpracę z Okerekem przy utworze „” z ich albumu Push the Button. Pod koniec sierpnia 2005 roku w Wielkiej Brytanii został wydany album z remiksami utworów z Silent Alarm. Płyta ta zatytułowana zachowała oryginalną listę utworów z albumu i zawiera remiksy takich artystów, jak Ladytron, M83, Death from Above 1979, Four Tet i Mogwai.
W lipcu 2005 roku Bloc Party nagrał dwa nowe utwory z producentem Silent Alarm, . Zostały one wydane jako singel z B-sidem zatytułowany „”, aby zbiec się z trasą koncertową po Wielkiej Brytanii w październiku 2005 roku. Trasa ta towarzyszyła również reedycji Silent Alarm, która zawierała „Two More Years” i poprzedni singel „” jako utwory bonusowe. Remiks utworu „Banquet” zespołu The Streets, a także teledysk do tej piosenki, zostały zawarte w singlu „Two More Years”. Bloc Party dodał także utwór „The Present” do kompilacji , z której dochód został przeznaczony na rzecz organizacji charytatywnej .
A Weekend in the City (2006–2008) mały|Bloc Party na koncercie w londyńskim (2006)
Drugi album Bloc Party, A Weekend in the City, został wyprodukowany przez Garreta „Jacknife’a” Lee w irlandzkim Westmeath. Wydano go w lutym 2007 roku, chociaż wyciekł już w listopadzie 2006 roku. Został udostępniony do pobrania w brytyjskim sklepie iTunes Store przed przed premierą na nośnikach fizycznych i doszedł do 2. miejsca brytyjskiej listy UK Albums Chart. A Weekend in the City osiągnął również 2. miejsce na australijskich i belgijskich listach sprzedażowych i zadebiutował na 12. miejscu listy Billboard 200 ze sprzedażą 48 tys. egzemplarzy. Pierwszy singel „” został wydany 29 stycznia 2007 roku i stał się najwyżej do tej pory notowanym singlem zespołu na brytyjskich listach UK Singles Chart, osiągając 4. miejsce. W ramach przygotowań do wydania albumu, prezenter BBC Radio 1 Zane Lowe wyemitował 30 stycznia 2007 roku koncert zespołu ze studia Maida Vale, na którym znalazły się zarówno stare, jak i nowe utwory. 1 lutego 2007 roku płytę A Weekend in the City udostępniono do bezpłatnego słuchania za pośrednictwem oficjalnej strony Bloc Party na MySpace.
lewo|mały|Występ zespołu Bloc Party na festiwalu South by Southwest 2007
Następny singel, „”, stał się najwyżej notowanym utworem Bloc Party na amerykańskich listach sprzedażowych, osiągając 24. miejsce na liście Modern Rock Chart magazynu Billboard. Zespół wydał swój trzeci singel „” z towarzyszącym mu teledyskiem w sierpniu 2007 roku. Singel stał się ich do tego momentu jedynym utworem na liście ARIA Chart, osiągając 20. miejsce. W październiku 2007 roku ogłoszono, że Bloc Party wyda nowy singel „” 13 listopada — przed koncertami kończącymi rok. Piosenka utrzymywana w stylu elektronicznym, również wyprodukowana przez Lee, bardzo różniła się od poprzednich singli wydanych przez zespół.
Pierwszy koncert zespołu po wydaniu A Weekend in the City miał miejsce 5 lutego 2007 roku w Reading i był transmitowany na żywo w BBC 6 Music. 20 maja 2007 roku Bloc Party był główną gwiazdą na scenie In New Music We Trust w BBC Radio 1 Big Weekend w Preston. 1 lipca tego samego roku po raz pierwszy zagrali w Polsce, występując jako jedna z gwiazd gdyńskiego Open’er Festivalu 2007 – gościnnie z nimi wystąpił Ostry. Bloc Party zagrał również na brytyjskiej części koncertów Live Earth 7 lipca 2007 roku na stadionie Wembley. Ponadto zespół w 2007 roku wykonał sety na festiwalach i , a także na festiwalu Glastonbury oraz na . Bloc Party ogłosił trasę koncertową po Australii i Nowej Zelandii w sierpniu 2007 roku, która obejmowała specjalny występ na festiwalu 5 sierpnia. 17 września 2007 roku nagrali set do programu PBS , dzień po występie na . 27 października tego samego roku Bloc Party zagrał w londyńskim wraz chórem w ramach BBC Electric Proms. Występ zawierał utwory z programów Silent Alarm i A Weekend in the City, a także pierwsze brytyjskie wykonanie na żywo utworu „Flux”.
Intimacy (2008–2009) mały|Koncert Bloc Party w Helsinkach (2009)
„” ukazał się jako pierwszy singel promujący trzeci album Bloc Party w sierpniu 2008 roku. Cały natomiast album Intimacy został wydany w pośpiechu pod koniec tego samego miesiąca. Ponownie wyprodukowany został on przez Jacknife’a Lee i Paula Epwortha. Jeszcze w sierpniu tego samego roku Bloc Party wystąpił na festiwalach w Reading i Leeds, a następnie był gwiazdą w Argyll.
Jesienią 2008 roku zespół odbył krótką trasę koncertową po Ameryce Północnej, która obejmował m.in. występ na w Toronto, czy koncert podczas ceremonii rozdania nagród 2008, będący ich pierwszym występem w Ameryce Południowej. Został on negatywnie przyjęty ze względu na podjęcie przez nich decyzji o wykorzystaniu playbacku. Powrócili do występów na żywo w Wielkiej Brytanii 30 września 2008 roku specjalnym koncertem w Londynie w ramach Q Awards: The Gigs. Zagrali również w Glasgow na trasie MTV2 i Topman „Gonzo on Tour” 19 października tego samego roku.
W październiku 2008 roku ukazał się kolejny singel „”. Piosenka ta nie była częścią albumu zamawianego w przedsprzedaży, ale znalazła się na pełnej płycie CD i została udostępniona bezpłatnie osobom, które zakupiły już album dostępny tylko do pobrania. Album z remiksami wszystkich utworów z płyty Intimacy, , został wydany w maju 2009 roku. Jeszcze w tym samym roku Bloc Party wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, nazywając ją „Bloctober”.
Four i The Nextwave Sessions (2009–2013) W lipcu 2009 roku Okereke oświadczył, że zespół nie ma kontraktu płytowego i nie ma obowiązku ani presji wydania nowego albumu w dającej się przewidzieć przyszłości; zasugerował również, że wydanie czwartego albumu jest planowane na czas nieokreślony. Nowy singel „” ukazał się w sierpniu 2009 roku, a wyprodukował go Jacknife Lee. Utwór ten nie pojawił się na płycie Intimacy. Po premierze singla zespół zawiesił działalność, a jego członkowie nie byli pewni, czy będą kontynuować działalność.