Theodor Wulf (ur. 28 lipca 1868 w Hamm, zm. 19 czerwca 1946 w Hallenbergu) – niemiecki fizyk, jezuita, jeden z pierwszych badaczy promieniowania w atmosferze ziemskiej.
Życiorys Theodor Wulf został księdzem jezuickim w wieku 20 lat, jeszcze przed rozpoczęciem studiów w dziedzinie fizyki u Walthera Nersta na uniwersytecie w Getyndze. Uczył fizyki w jezuickim Ignatiuskolleg w Valkenburgu w latach 1904–1914 oraz 1918–1935. Zaprojektował i zbudował elektroskop, mogący wykrywać zmiany pola magnetycznego (lub fale elektromagnetyczne). Odtąd naturalne źródła promieniowania mogły być wykrywane właśnie przy użyciu elektrometru. Wulf przewidywał, iż można ustalić ich położenie, gdyż w miarę oddalania się od źródła przyrząd będzie wskazywał mniejsze promieniowanie.
By sprawdzić tę hipotezę, w 1910 porównał odczyty promieniowania od podstawy aż do szczytu wieży Eiffla. Odkrył, że wbrew jego przewidywaniom wraz z wysokością poziom promieniowania wzrastał, a nie malał. Energia napływała spoza atmosfery ziemskiej, co zostało wykryte przez jego urządzenie. Jej źródłem było promieniowanie kosmiczne. Wulf przedstawił w piśmie Physikalische Zeitschrift dokładny opis przebiegu doświadczenia i wyniki pomiarów z wieży EifflaAbout the radiation of high penetration capacity contained in the atmosphere. Wyniki zostały zaakceptowane przez świat nauki.
Publikacje Uber den Einfluss des Druckes auf die elektromotorische Kraft der Gaselektroden. Physikalische Zeitschrift O promieniowaniu o dużej zdolności penetracji zawartym w atmosferze. Physikalische Zeitschrift Teoria względności Einsteina, 1921. Książka tekstów o fizyce, 1926. Badania elektrostatyki z użyciem uniwersalnego elektroskopu, 1928. Ruchy oscylacyjne, 1931. Pasmo elektrometrów, 1933. Składniki świata materialnego, 1935.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Niemieccy fizycy XIX wieku Kategoria:Niemieccy fizycy XX wieku Kategoria:Niemieccy jezuici Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1946