mały|Zasięgi zlodowaceń czwartorzędowych na terenie Polski. Do zlodowacenia środkowopolskiego należą stadiały przedmaksymalny (5), maksymalny (6) i warty (7) Zlodowacenie środkowopolskie, zlodowacenie odry – zimny okres plejstocenu między interglacjałem mazowieckim a interglacjałem eemskim.
Nazewnictwo i datowanie Termin „zlodowacenie środkowopolskie” wprowadził Ludomir Sawicki.
Zlodowacenie odry (środkowopolskie) przez niektórych autorów uznawane jest za zespół dwóch odrębnych zlodowaceń, stąd czasami mówi się o zlodowaceniach środkowopolskich w liczbie mnogiej (zlodowacenie odry sensu stricto i zlodowacenie warty). W ujęciu Józefa Edwarda Mojskiego zlodowacenie odry składało się z trzech odrębnych nasunięć lądolodu, oddzielonych dwoma okresami cieplejszymi. Są to:
stadiał przedmaksymalny; interglacjał zbójna stadiał maksymalny (zlodowacenie odry sensu stricto, stadiał radomki, stadiał kamiennej); interglacjał przedwarciański; stadiał warty.
Czasami stadiał przedmaksymalny (nazywany w tym ujęciu, sformułowanym przez Leszka Lindnera, zlodowaceniem liwca) oraz interglacjał zbójna zalicza się do interglacjału wielkiego. Zlodowacenie środkowopolskie koreluje się ze zlodowaceniem riss podziału alpejskiego.
Stadiał przedmaksymalny datuje się na ok. 350–330 tys. lat temu, stadiał maksymalny na ok. 300–240 tys. lat temu, a stadiał Warty – na ok. 180–130 tys. lat temu.
Zasięg lądolodu W stadiale maksymalnym lądolód dotarł do Sudetów i północnej krawędzi Wyżyny Małopolskiej i Lubelskiej (oparł się o przedgórze Gór Świętokrzyskich).
W stadiale warty lądolód dotarł mniej więcej do linii Pilicy. W czasie recesji lądolodu wyraźna linia moren czołowych osadziła się na północnym Mazowszu, co określa się mianem stadiału mławy (mławki).
Zobacz też zlodowacenia na terenie Polski
Przypisy
Kategoria:Zlodowacenia Kategoria:Plejstocen Kategoria:Geologia regionalna Polski