Ruch Demokratyczno-Społeczny (RDS) – polska partia polityczna o profilu lewicowym, działająca w latach 1991–1992.
Historia Założył ją 20 kwietnia 1991 Zbigniew Bujak, nie zgadzając się na przyłączenie Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna do nowo powstającej Unii Demokratycznej Tadeusza Mazowieckiego. RDS deklarował się jako partia typu socjaldemokratycznego. W wyborach parlamentarnych w 1991 z jego list do Sejmu I kadencji został wybrany wyłącznie lider RDSObwieszczenie PKW z dnia 31 października 1991 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzonych w dniu 27 października 1991 r. (). W 1992 ruch wraz z Solidarnością Pracy i Wielkopolską Unią Socjaldemokratyczną należał do podmiotów, które utworzyły Unię Pracy.
W RDS działali także m.in. Wojciech Borowik, Ryszard Faszyński i Izabela Jaruga-Nowacka.
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące partie i ugrupowania III Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie partie socjaldemokratyczne Kategoria:Unia Pracy