Akan (hebr. עָכָן) – postać biblijna Starego Testamentu. Występuje w Księdze Jozuego w rozdziale 7. Wymieniany jest także w i nosi tam imię Akor.
Akan według relacji biblijnej był synem Karmiego, wnukiem Zabdiego i prawnukiem Zeracha z pokolenia Judy. Po zdobyciu przez Izraelitów Jerycha Akan naruszył nałożoną na miasto klątwę cheremu, która nakazywała zniszczyć całe miasto, a drogie metale przetopić dla Jahwe. Akan jednak zabrał dla siebie łupy: złoto, srebro i piękny płaszcz. Z tego powodu Izraelici ponieśli klęskę przy próbie zdobycia miasta Aj. Jozue jako zwierzchnik Izraelitów zarządził losowanie, w którym Jahwe miał wskazać na winnego. Akan przyznał się do winy, został ukamienowany i spalony wraz z dziećmi i całym dobytkiem (zgodnie z zasadą odpowiedzialności zbiorowej), po czym usypano na nich stos kamieni. Miejsce to według zostało nazwane doliną Akor (dosł. dolina nieszczęścia, patrz etiologie biblijne)Biblia poznańska, tom I, s. 380.
Przypisy
Linki zewnętrzne – relacja biblijna na temat Akana (Biblia Tysiąclecia)
Kategoria:Postacie Starego Testamentu