thumb|300px|Przekrój przez ząb człowieka – ozębna oznaczona numerem 22. Ozębna, więzadło przyzębne (łac. periodontium), desmodont (tj. więzadło przyzębia) – tkanka wypełniająca przestrzeń między cementem korzeniowym a kością wyrostka zębodołowego, łącząca jednocześnie obie struktury.
Zbudowana jest z dwóch typów tkanki łącznej: włóknistej (o układzie regularnym) oraz wiotkiej (bogatej w komórki, naczynia i nerwy).
W ozębnej można wyróżnić następujące elementy strukturalne: Grube pęczki włókien kolagenowych (głównie typu I, ale także III i V oraz znikoma ilość kolagenu typu IV w błonach podstawnych naczyń krwionośnych), włókien elastycznych oraz włókien oksytalanowych, wykazujące bardzo zróżnicowany przebieg. Włókna, których jedne końce są wbudowane w cement, a drugie w kość zbitą wyrostka zębodołowego, określane są jako włókna Sharpeya, pozostałe włókna łączy splot pośredni. Tkanka łączna wiotka zawiera charakterystyczne dla niej w tej lokalizacji komórki (fibroblasty, osteoblasty, osteoklasty, cementoblasty, komórki tuczne, makrofagi, zmienne ilości granulocytów i limfocytów) oraz bezpostaciową istotę międzykomórkową zawierającą glikozaminoglikany, proteoglikany i glikoproteidy. Bardzo liczne naczynia krwionośne oraz naczynia limfatyczne. Liczne włókna nerwowe rdzenne i bezrdzenne pochodzące z nerwów miazgi, zębodołu i dziąsła.
Uważa się, że ozębna pełni następujące funkcje: utrzymuje ząb w zębodole; amortyzuje działanie sił mechanicznych w trakcie żucia; wytwarza włókna, kość oraz cement, dzięki obecności fibroblastów, osteoblastów i cementoblastów; może resorbować kość, cement i włókna; odżywia ząb; pośredniczy przy odczuwaniu dotyku, ucisku i bólu.
Przypisy
Kategoria:Jama ustna Kategoria:Układ kostny człowieka