Zugot (hebr. i aram. הזוגות, Pary) – w historii judaizmu 10 uczonych zgrupowanych w następujące po sobie pary. Według tradycji zasługą par było przetrwanie Prawa Ustnego.
Liczne ich sentencje, a także pewne anegdotyczne informacje dotyczące biografii zawarte zostały w Talmudzie. Imiona członków Zugot znane są z traktatu Pirke Awot. Dokładne daty ich życia i działalności nie są znane. Tradycyjnie pierwszy z pary był przewodniczącym sanhedrynu i nasi, a drugi jego zastępcą i przewodniczącym bejt dinu. Część z uczonych będących członkami zugot należało do stronnictwa faryzeuszy.
W kolejności następują: I. i (rządy Antiocha IV Epifanesa i powstanie Machabeuszów) II. i (rządy Jana Hyrkana I) III. i (rządy Aleksandra Janneusza oraz Aleksandry Salome) IV. Szemajasz i Awtaljon (początki rządów Heroda Wielkiego) V. Hillel i Szammaj (rządy Heroda Wielkiego i bezpośrednio po nich) – początkowo parą Hillela był , zastąpił go jednak Szammaj
Działalność Zugot pozwoliła zachować ciągłość między rządami Machabeuszy a czasami tannaitów.
Przypisy
Kategoria:Judaizm