thumb|210x210px|Zawodnik z numerem 17 przenosi piłkę nad linią punktową rywali.Touchdown (skrót TD) lub przyłożenie – w futbolu amerykańskim i kanadyjskim oznacza zdobycie sześciu punktów przez wbiegnięcie gracza z piłką w pole punktowe (end zone) lub złapanie piłki, będąc już w polu. Po zdobyciu przyłożenia drużyna ma prawo do podwyższenia za jeden (point after touchdown) lub dwa punkty (two-point conversion).

Zdobycie przyłożenia i punktacja Przyłożenie w futbolu amerykańskim (NFL) i kanadyjskim (CFL) formacja ofensywna może zdobyć poprzez:

podanie piłki górą przez rozgrywającego (quarterback) do zawodnika uprawnionego do łapania piłki, który następnie wbiega z nią w pole punktowe przeciwnika, lub do zawodnika znajdującego się już w polu punktowym (touchdown reception), wbiegnięcie z piłką w pole punktowe bez uprzedniego podania górą (rushing touchdown).

Każde przyłożenie oznacza dla drużyny zdobycie sześciu punktów, a także możliwość podwyższenia wyniku (try w futbolu amerykańskim lub convert w kanadyjskim) na dwa sposoby:

za jeden punkt (extra point, point after touchdown, PAT) – poprzez wykopanie piłki między słupki bramki (goal post). W futbolu amerykańskim kopnięcie wykonuje się z 15 jardów sprzed linii punktowej, natomiast w kanadyjskim kop wykonywany jest z 25 jardów,mały|210x210px|Przykład próby wykonania podwyższenia za jeden punkt poprzez kopnięcie piłki. za dwa punkty (two-point conversion) – poprzez próbę zdobycia ponownego przyłożenia z mniejszej odległości od linii punktowej rywala. W futbolu amerykańskim to odległość dwóch jardów, a w kanadyjskim trzech jardów.

Są też przypadki, kiedy to formacja defensywna może wykorzystać błędy formacji ofensywnej przeciwnika i zdobyć przyłożenie (non-offensive touchdowns). Możliwe jest to poprzez:

przechwyt podania przez gracza obrony i wbiegnięcie z piłką w pole punktowe rywali (interception return TD), przejęcie zgubionej przez drużynę atakującą piłki i wbiegnięcie z nią w pole punktowe (fumble return TD), przejęcie piłki wprowadzonej przez przeciwnika do gry wykopem, wykopem z powietrza lub w wyniku niecelnego kopa na bramkę i wbiegnięcie z nią w pole punktowe (kickoff return TD, punt return TD, missed field goal return TD).

Rekordy Rekordzistą NFL w ogólnej liczbie przyłożeń jest skrzydłowy Jerry Rice, który grając w latach 1985–2004 zgromadził ich 208. Jest on także rekordzistą wszech czasów w liczbie odebranych podań kończących się przyłożeniem (receiving touchdowns), których ma 197. Do Emmitta Smitha (1990–2004) należy najlepszy wynik w przyłożeniach po biegu (rushing touchdowns) i wynosi 164. Devin Hester jest rekordzistą w liczbie przyłożeń w wyniku przechwytów (non-offensive touchdowns). W latach 2006–2016 uzbierał ich 20. Rozgrywający Tom Brady (2000–2022) wykonał w karierze 649 podań, które kończyły się przyłożeniem (touchdown passes), co również jest rekordem NFL.

Najwięcej przyłożeń w jednym meczu NFL (6) zanotowało czterech graczy: Ernie Nevers (Chicago Cardinals, 28 listopada 1929), Dub Jones (Cleveland Browns, 25 listopada 1951), Gale Sayers (Chicago Bears, 12 grudnia 1965) i Alvin Kamara (New Orleans Saints, 25 grudnia 2020).

Najdłuższy bieg zakończony przyłożeniem miał miejsce 4 listopada 2007 w meczu między Minnesota Vikings a San Diego Chargers - cornerback z San Diego Antonio Cromartie pokonał wówczas 109 jardów po złapaniu nietrafionego field goala (missed field goal return TD), wykonywanego przez kopacza Ryana Longwella.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Terminologia futbolu amerykańskiego Kategoria:Terminologia futbolu kanadyjskiego