Maurice Duverger (ur. 5 czerwca 1917 w Angoulême, zm. 17 grudnia 2014 w Paryżu) − francuski politolog, socjolog, prawnik, nauczyciel akademicki i polityk, reprezentujący Włochy poseł do Parlamentu Europejskiego III kadencji.
Życiorys Kształcił się w szkole katolickiej. W 1933 wstąpił do klerykalnej i antykomunistycznej partii UPR, którą kierował Philippe Henriot, późniejszy minister w rządzie Państwa Francuskiego. W 1936 przeszedł do Francuskiej Partii Ludowej, na czele której stał Jacques Doriot. Był jednym z liderów organizacji młodzieżowej tej formacji. Opuścił tę formację w 1938.
Studiował prawo na Université de Bordeaux. Od 1942 nauczyciel akademicki, był profesorem prawa na Université de Poitiers (1942–1943) i na Université de Bordeaux (1943–1955), na którym założył instytut nauk politycznych (Sciences Po Bordeaux). W 1955 przeszedł do pracy na Uniwersytecie Paryskim, po jego podziale dołączył do kadry Université Panthéon-Sorbonne. W 1985 odszedł na emeryturę. Autor publikacji naukowych i wznawianych podręczników akademickich, współpracownik różnych gazet (m.in. „Le Monde”).
W pracy badawczej zajmował się m.in. partiami politycznymi i systemami wyborczymi; w 1951 wydał nowatorską wówczas pracę Les partis politiques, przetłumaczoną następnie na dziewięć języków. W latach 50. i 60. zaobserwował, że stosowana wówczas większościowa ordynacja wyborcza prowadzi do tworzenia się układu dwupartyjnego. Efekt ten został później nazwany prawem Duvergera.
W latach 1989–1994 sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego III kadencji. Uzyskał go z ramienia Włoskiej Partii Komunistycznej. W trakcie kadencji, po rozwiązaniu PCI i powołaniu Demokratycznej Partii Lewicy, dołączył do frakcji Partii Europejskich Socjalistów.
Wyróżniony tytułami doktora honoris causa m.in. przez Uniwersytet Warszawski (1988) oraz Uniwersytetu Karola w Pradze (1999).
Wybrane publikacje La situation des fonctionnaires depuis la Révolution de 1940, 1941. Les partis politiques, 1951. La participation des femmes à la vie politique, 1955. Demain La République, 1958. Méthodes de la science politique, 1959. La VIe République et le régime présidentiel, 1961. Les institutions françaises, 1962. Constitutions et documents politiques, 1964. Introduction à la politique, 1964. Sociologie la politique, 1966. La Monarchie républicaine, ou comment les démocraties se donnent des rois, 1974. Lettre ouverte aux socialistes, 1976. Échec au roi, 1977. Dictatures et légitimité, 1982.
Przypisy
Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Karola Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Francuscy politolodzy Kategoria:Francuscy prawnicy Kategoria:Francuscy socjolodzy Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Poitiers Kategoria:Ludzie urodzeni w Angoulême Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2014