William Henry Andrew Frederick (ur. 18 grudnia 1941 w Barnet, zm. 28 sierpnia 1972 w Halfpenny Green, niedaleko Wolverhampton) – członek brytyjskiej rodziny królewskiej, 2. książę Gloucester, najstarszy syn Henryka, księcia Gloucester (młodszego syna króla Wielkiej Brytanii Jerzego V), i Alicji Christabel Montagu-Douglas-Scott, córki 7. księcia Buccleuch.
Dzieciństwo i młodość thumb|Herb księcia Wilhelma Był najstarszym synem księcia Gloucester i dziedzicem wszystkich jego tytułów, a jako wnukowi króla przysługiwał mu także tytuł księcia. Został ochrzczony w Windsorze 22 lutego 1942 przez Cosmo Langa, arcybiskupa Canterbury. Jego rodzicami chrzestnymi byli: król Jerzy VI, królowa Elżbieta, wicehrabia Gort, lord William Walter Montagu-Douglas-Scott, księżna Helena von Schleswig-Holstein i lady Margaret Hawkins.
Większość dzieciństwa spędził w rodowej rezydencji Branwell Manor w Northamptonshire. W latach 1945–1947 przebywał w Australii, gdzie jego ojciec był gubernatorem. W 1953 uczestniczył w koronacji swojej stryjecznej siostry, Elżbiety II.
Odebrał wykształcenie w Broadstairs i w Eton College. Po ukończeniu Eton w 1960 przeniósł się do Cambridge studiować historię, którą ukończył w 1963. Następnie spędził rok w Stanford University, studiując politologię, historię Stanów Zjednoczonych i ekonomię. Po powrocie do Wielkiej Brytanii podjął pracę w banku.
Kariera Był drugim – po swoim stryju, księciu Jerzym – członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który podjął pracę w służbie cywilnej i dyplomacji. W 1965 rozpoczął pracę w Foreign and Commonwealth Office (odpowiedniku polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych) i został wysłany do Lagos jako 3. sekretarz Brytyjskiej Wysokiej Komisji. W 1968 został przeniesiony do Tokio, gdzie pełnił funkcję 2. sekretarza przy ambasadzie Zjednoczonego Królestwa. Wrócił do kraju w 1970, kiedy to jego ojciec zapadł na zdrowiu (zdiagnozowano u niego porfirię). Jako następca księcia zrezygnował z pracy w dyplomacji i przejął większość obowiązków ojca jako członka rodziny królewskiej.
Był miłośnikiem lotnictwa. Miał licencję pilota i brał udział w licznych pokazach lotniczych. Zginął w 1972 w katastrofie lotniczej podczas pokazu lotniczego w Halfpenny Green, niedaleko Wolverhampton. Został pochowany we Frogmore Royal Burial Ground.
Jego imieniem nazwano szkołę w Oundle, którą otworzył w 1971.
Kategoria:Windsorowie Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Royal Burial Ground Frogmore Kategoria:Absolwenci Eton College