mały|herb Ślaskich "Grzymała"
Jerzy Slaski (ur. 21 marca 1881 w Orłowie, zm. 9 czerwca 1939 w Sopocie) – polski ziemianin, działacz społeczny i gospodarczy na Pomorzu.
Życiorys Pochodził z gałęzi pomorskiej rodziny Slaskich herbu Grzymała. Był synem Kazimierza Slaskiego, właściciela majątku Orłowo i Heleny z domu Graeve (1854–1925), bratem Witolda Slaskiego, działacza społecznego i niepodległościowego.
W okresie zaborów działacz patriotyczny, m.in. w Związku Filomatów w Chełmnie. Aresztowany i skazany w procesie toruńskim w 1901. W 1925 był prezesem Zarządu Powiatowego Pomorskiego Rolniczego Towarzystwa. W 1930 jako pierwszy Polak został wybrany na prezesa zarządu cukrowni w Chełmży. W 1939 w ramach reformy rolnej 315 ha z jego majątku zostało wyznaczone do przymusowego wykupu i do obowiązkowej parcelacjiRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 lutego 1939 r. o ustaleniu na rok 1939 wykazu imiennego nieruchomości podlegających przymusowemu wykupowi, s. 152 nr 226.
Zmarł w Sopocie. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Płużnicy.
Życie prywatne Był mężem Katarzyny z domu Mycielskiej h. Dołęga (1888–1955), z którą miał dwóch synów – Kazimierza, historyka, profesora Instytutu Historii PAN i Stanisława (1914–1981).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930) „za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej”.
Przypisy
Bibliografia Ziemianie polscy XX wieku. Słownik biograficzny, cz. 2, Warszawa 1994.
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – więźniowie polityczni w zaborze pruskim Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy ziemianie (zabór pruski) Jerzy Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1939