Frederick Gordon Bradley (ur. 21 marca 1886, zm. 30 marca 1966) – polityk kanadyjski wywodzący się z Nowej Fundlandii.
Frederick Bradley urodził się w St. John’s. W 1906 ukończył szkołę prowadzoną przez Kościół Metodystów The Methodist College, a następnie został dyrektorem szkoły średniej prowadzonej przez ten sam kościół. Po trzech latach zrezygnował z kariery nauczycielskiej i rozpoczął studia prawnicze na Dalhousie University w Nowej Szkocji. Po otrzymaniu licencji rozpoczął praktykę adwokacką jako partner, a od 1922 r. prowadził własną firmę prawniczą.
W 1924 r. Bradley został wybrany po raz pierwszy do zgromadzenia legislacyjnego z listy konserwatywnej. W tej samej kadencji został ministrem bez teki w rządzie dominium. W 1926 r. w związku ze złamaniem przez konserwatystów wyborczych obietnic, podał się do dymisji oraz wystąpił z klubu odtąd zasiadając w legislaturze jako deputowany niezależny. W wyborach 1928 r. wystartował już jako liberał i ponownie został powołany do rządu jako minister bez teki. W wyborach z 1932 r. był jednym z dwóch liberalnych polityków, którzy zdołali zdobyć mandaty. Jako lider opozycji był przeciwny zaakceptowaniu brytyjskich rządów komisarycznych nad bankrutującym Dominium Nowej Fundlandii. Po ich wprowadzeniu powrócił do praktyki adwokackiej akceptując także pozycje urzędnicze.
W 1946 r. w związku z planowanym zakończeniem rządów komisarycznych, Bradley został wybrany do Konwencji Narodowej, gdzie po śmierci przewodniczącego Cyrila Foxa objął wakującą funkcję. Był także przewodniczącym delegacji na negocjacje w Londynie i Ottawie. Po referendum akceptującym przystanie Nowej Fundlandii do Konfederacji Kanady był także przewodniczącym delegacji negocjującej ostateczne warunki unii. Był jednym z nielicznej grupy wyspiarskich polityków świętujących przyjęcie wyspy do Konfederacji w Ottawie, a nie jak większość w rodzinnym kraju. Gdy w 1949 r. Nowa Fundlandia stała się Prowincja Kanady Bradley został mianowany przedstawicielem wyspy przy rządzie federalnym, a następnie objął ministerstwo spraw zagranicznych. Zasiadał także jedną kadencję w parlamencie federalnym, a w 1953 r. został mianowany senatorem.
Kategoria:Członkowie izb wyższych Kategoria:Kanadyjscy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w St. John’s (Kanada) Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Urodzeni w 1886