Iowa – drugi album studyjny amerykańskiego zespołu muzycznego Slipknot. Został wydany 28 sierpnia 2001 roku nakładem Roadrunner Records. Za polskie wydanie albumu odpowiadała wytwórnia Metal Mind Records. Tytuł albumu pochodzi od nazwy rodzinnego stanu członków zespołu, Iowa. Jest pierwszym albumem studyjnym Slipknota nagranym z pełnym udziałem gitarzysty Jamesa Roota, który dołączył do zespołu w trakcie nagrywania debiutanckiego albumu i zagrał tylko w dwóch utworach pochodzących z tego wydawnictwa. Przez różne muzyczne media jest powszechnie uważany za najmroczniejszy, najcięższy i najbardziej brutalny album w dorobku zespołu.
Album odniósł niemały sukces sprzedażowy, plasując się w pierwszej dziesiątce list przebojów w wielu krajach – zajął m.in. 1. miejsce na brytyjskiej i irlandzkiej liście przebojów, 2. na australijskiej liście przebojów oraz 3. na fińskiej liście przebojów. Na polskiej liście przebojów osiągnął natomiast 7. miejsce. Wysoko uplasował się także na dwóch listach tygodnika Billboard: na 1. na liście Billboard Canadian Albums i na 3. na liście Billboard 200. Doczekał się przy tym statusu platynowej płyty w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Generalnie spotkał się z pozytywnym przyjęciem ze strony krytyków i trafiał na różne, tworzone przez dziennikarzy mediów muzycznych listy najlepszych albumów, gdzie na ogół osiągał czołowe pozycje, m.in. 1. miejsce na liście 100 najlepszych albumów XXI wieku (100 Greatest Albums of 21st Century) brytyjskiego czasopisma Metal Hammer. Oba oficjalne single z albumu były nominowane do nagrody Grammy w kategorii Best Metal Performance.
Nagrywanie i produkcja Prace nad albumem zostały zapoczątkowane w listopadzie 2000 roku, kiedy Slipknot zakończył swoją . Większość członków zespołu postanowiła zrobić sobie wówczas przerwę w działalności, lecz perkusista Joey Jordison i basista Paul Gray udali się do domu brata Graya, aby zacząć tworzyć muzykę na nowe wydawnictwo. Jordison i Gray zajęli się także napisaniem większości tekstów do utworów z albumu. 17 stycznia 2001 roku rozpoczęły się sesje nagraniowe nowego materiału w studiu Sound City Studios w Los Angeles przy udziale producenta Rossa Robinsona, który wcześniej wyprodukował debiutancki album Slipknota. Podczas nagrań zespół był zakwaterowany w skupisku apartamentów na wynajem krótkoterminowy (serviced apartments) w Oakwood, jednej z jednostek administracyjnych Los Angeles, leżącej niedaleko Hollywood. Sesje nagraniowe dobiegły końca na początku kwietnia 2001 roku.
Proces nagrywania albumu od początku przebiegał w burzliwej atmosferze, a okres, w którym miał miejsce jest uznawany za najgorszy i najmroczniejszy w historii zespołu. Joey Jordison w wywiadzie dla magazynu Drum! z 2008 roku scharakteryzował go krótko i dosadnie: „Wtedy wdaliśmy się w wojnę”. Wpływ na taki stan rzeczy miały nieporozumienia między członkami zespołu i problemy natury osobistej niektórych z nich, zwiększająca się presja ze strony wytwórni muzycznej i managementu, aby nowy album był pełen przebojów na miarę „Wait and Bleed” i „Spit It Out”, pochodzących z pierwszego wydawnictwa, napięte relacje z menedżerami oraz częste urządzanie przez muzyków imprez obfitujących w alkohol i narkotyki, co pogłębiało ich uzależnienie od tych substancji. W kolejnych latach członkowie zespołu niejednokrotnie udzielali muzycznym mediom wywiadów, w których opisywali trudności, z jakimi musieli się mierzyć przy nagrywaniu albumu. Grający na instrumentach perkusyjnych Shawn „Clown” Crahan tak wspominał proces nagrywania:
Natomiast w wywiadzie dla magazynu Revolver z 2008 roku stwierdził:
Wokalista Corey Taylor tak odnosił się do czasów nagrywania albumu:
Z kolei w rozmowie z serwisem Loudwire z 2008 roku opisał tamten okres następująco:
James Root, gitarzysta Slipknota, również podzielił się z Loudwire swoimi odczuciami z okresu nagrywania albumu:
Grający na instrumentach perkusyjnych Chris Fehn w wywiadzie dla magazynu Revolver tak odniósł się do nagrywania Iowa:
Także w rozmowie z Revolver gitarzysta Mick Thomson dał do zrozumienia, że w zespole w czasie tworzenia albumu panowały również podziały:
Iowa jest pierwszym albumem studyjnym Slipknota nagranym z pełnym udziałem gitarzysty Jamesa Roota, który dołączył do zespołu w trakcie nagrywania poprzedniego albumu i zagrał tylko w dwóch utworach pochodzących z tego wydawnictwa. Tuż przed rozpoczęciem produkcji albumu Ross Robinson uległ wypadkowi podczas jazdy motocyklem motocrossowym, w wyniku którego doznał złamania kręgosłupa. Zdarzenie to nie wpłynęło w ogóle na jego pracę dla zespołu, do której wrócił już następnego dnia po nim, jednak przez większość okresu produkcji albumu poruszał się na wózku inwalidzkim. Podczas nagrywania kończącego album utworu „Iowa” Corey Taylor rozebrał się do naga w pomieszczeniu do nagrywania wokalu i dokonał samookaleczenia przy pomocy znalezionego w studiu szkła, co z kolei doprowadziło go do wymiotów. Poprzez zadanie sobie fizycznego bólu Taylor chciał uzyskać tak brutalny i intensywny wokal, jaki tylko mógł.
Wydanie i promocja 9 maja 2001 roku rozpoczęła się promująca nadchodzące wydawnictwo europejska trasa koncertowa Slipknota, Kill The Industry, będąca pierwszą częścią międzynarodowej trasy . Trwała ona do 2 czerwca, a po siedmiu dniach rozpoczęła się północnoamerykańska część, Ozzfest 2001, zakończona 12 sierpnia. 14 września 2001 roku miała natomiast rozpocząć się stanowiąca trzecią część Iowa World Tour amerykańska trasa Pledge of Allegiance, którą Slipknot miał odbywać wraz z zespołem System of a Down, a dodatkowo miały także brać w niej udział zespoły Rammstein, American Head Charge i Mudvayne, jednak z powodu zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 roku pierwszy koncert z tej trasy odbył się dopiero 21 września (ostatni – 31 października). W sumie trasa Iowa World Tour składała się z sześciu części, a ostatni koncert ostatniej części i zarazem całej trasy miał miejsce 29 sierpnia 2002 roku.
Początkowo premiera albumu planowana była na 19 czerwca 2001 roku i miała być poprzedzona pięciodniową rozgrzewkową trasą koncertową, jednak z powodu opóźnienia w miksowaniu data premiery została przełożona, a rozgrzewkową trasę odwołano. Ostatecznie album został wydany na CD 28 sierpnia 2001 roku nakładem Roadrunner Records. W tym samym dniu ukazał się także w Polsce na kasecie za sprawą Metal Mind Records. Oprócz Polski wydanie kasetowe albumu ukazało się jeszcze m.in. w Czechach (nakładem Globus Music), Węgrzech, Tajlandii, Indonezji i Stanach Zjednoczonych. W 2001 roku Roadrunner Records wydało także album na winylu w Europie i w Stanach Zjednoczonych.
Kilka miesięcy przed wydaniem Iowa zespół zainicjował akcję polegającą na bezpłatnym rozdaniu kopii promocyjnego singla CD z pochodzącym z albumu utworem „The Heretic Anthem” pierwszym 666 osobom, które odwiedziły stronę internetową wytwórni Roadrunner Records tuż po tym, jak akcja została ogłoszona. Natomiast oficjalnymi singlami promującymi album były „Left Behind”, wydany 29 października 2001 roku i „My Plague”, wydany 8 lipca 2002 roku w zremiksowanej przez Terry’ego Date’a wersji New Abuse Mix, która wcześniej trafiła na ścieżkę dźwiękową filmu Resident Evil.
Odbiór Krytyczny Oceny łącznePublikacjaOcena Album of the Year 66/100 Metacritic 68/100 RecenzjePublikacjaOcena AllMusic Alternative Press Dotmusic Drowned in Sound7/10 Entertainment WeeklyC- laut.de Los Angeles Times NME Playlouder Q Rolling Stone The New Rolling Stone Album Guide rockmetal.pl9/10 RTÉ Sputnikmusic4.0/5 Album Iowa generalnie spotkał się z pozytywnym przyjęciem ze strony recenzentów. W agregatorze Metacritic uzyskał 68/100 punktów na podstawie 9 recenzji krytycznych.
Jason Birchmeier z serwisu AllMusic przyznał albumowi 3 gwiazdki na 5 możliwych i stwierdził: „Chociaż nie jest tak komercyjnie opłacalny jak bardziej prosty album Slipknot, Iowa jest bardziej interesujący do słuchania, jest czymś, co otacza się cieniem amerykańskiego gotyku i pozostawia cię później zaniepokojonym.”. Magazyn Alternative Press dał wydawnictwu 3,5 gwiazdki na 5, a wrażenia ze słuchania albumu tak określił: „To tak, jakby mieć założoną na głowę plastikową torbę przez godzinę, podczas gdy Szatan używa twojej moszny jako worka treningowego... To jest poza granicami zdrowego rozsądku...skończysz ze szwami.”. Victoria Segal z magazynu NME oceniła album na 4 gwiazdki na 5 i dodała: „Ludzie mogą być równani z gównem, ale czasami zależy im na tyle, żeby nagrywać płyty tak ekscytujące, tak brutalne i tak dobre.”. Według Davida Frickego z czasopisma Rolling Stone album zasłużył na 4 na 5 gwiazdek i „jest nie tylko pierwszym wspaniałym wydawnictwem ery nu metalu – jest czymś jeszcze lepszym. Faktycznie, drugi album Slipknota może być jedynym reprezentującym podgatunek dziełem w swoich czasach, które za pięć czy dziesięć lat nazwiemy „klasycznym” z tym samym wyrażającym zachwyt oddechem, jaki rezerwujemy dla wczesnych dokonań Black Sabbath, Master of Puppets Metalliki i Rage Against the Machine zespołu o tej samej nazwie.”. John Mulvey z serwisu Dotmusic ocenił album na 4 gwiazdki na 5 i dodał: „Oni stanowią ewolucyjną ślepą uliczkę, ostateczny i absolutny triumf nu metalu. Nikt nie jest i prawdopodobnie nigdy nie będzie tak bardzo gwałtowny, hałaśliwy, odrażający, torturowany, teatralny, absurdalny i cholernie imponujący jak Slipknot stał się na Iowa.”. Tom Sinclair z magazynu Entertainment Weekly wystawił albumowi ocenę C- i niezbyt przychylnie stwierdził, że Iowa „to niemal bezlitośnie brutalna płyta, która – jak większość nu metalu – często wydaje się być parodią samej siebie.”. Dostrzegł jednak też pozytywne strony albumu: „Jedyny moment, kiedy robi się naprawdę interesująco następuje wtedy, gdy chłopaki zwalniają, jak np. w koszmarnej narkotykowej balladzie „Gently” czy w kosmicznym 15-minutowym utworze tytułowym, który brzmi jak hybryda „Planet Caravan” Black Sabbath i „We Will Fall” The Stooges. Graham Reed ze strony internetowej Drowned in Sound ocenił album na 7/10 i uznał go za „jeden z najbardziej błyskawicznych, a jednocześnie niekomercyjnych albumów metalowych, jakie kiedykolwiek ukazały się mainstreamowym słuchaczom.”. William Luff z serwisu Playlouder dał wydawnictwu ocenę 4 gwiazdki na 5 i dodał: „Iowa to fantastyczna metalowa płyta, dzika i pomysłowa, a wściekłość zespołu jest raczej typowa dla psychotycznych młodzieńców niż rozumnych dorosłych.”.
Album znalazł się na dwóch listach serwisu Loudwire: w 2011 roku na liście 11 najlepszych albumów metalowych 1. dekady XXI wieku (Top 11 Metal Albums of the 2000s), na której zajął 2. miejsce i w 2023 roku na liście 100 najlepszych albumów rockowych i metalowych XXI wieku (The 100 Best Rock + Metal Albums of the 21st Century), na której zajął 5. miejsce. W 2016 roku Iowa zajął 1. miejsce na liście 100 najlepszych albumów XXI wieku (100 Greatest Albums of 21st Century) brytyjskiego czasopisma Metal Hammer, sporządzonej na podstawie wyników plebiscytu zorganizowanego z udziałem czytelników, krytyków i zaproszonych zespołów. Lista ukazała się w 286. numerze Metal Hammera. W 2017 roku wydawnictwo znalazło się na 50. miejscu listy 100 najlepszych albumów metalowych wszech czasów (The 100 Greatest Metal Albums of All Time) amerykańskiego czasopisma Rolling Stone, stworzonej przez zebrany przez redakcję internetowej odsłony czasopisma zespół publicystów zajmujących się muzyką metalową.
Komercyjny Wskutek zamachów z 11 września 2001 roku, które miały miejsce kilka tygodni po premierze albumu Iowa, muzyka Slipknota, podobnie zresztą jak muzyka innych zespołów metalowych, przez długi czas po nich była nieobecna w stacjach radiowych oraz w telewizji MTV, która wcześniej obiecała Slipknotowi dużą promocję pierwszego oficjalnego singla z albumu, „Left Behind”. Wydarzenia te wpłynęły także na początkową sprzedaż albumu. Jak sam Corey Taylor powiedział serwisowi The Ringer: