Jan Kanty Julian Sierawski herbu Słoń (13 lutego 1777 w Krakowie, zm. 1849 w Paryżu) – polski generał.
Wczesne lata Walczył w powstaniu kościuszkowskim, insurekcji DeniskiMarian Kukiel, Próby powstańcze po trzecim rozbiorze, (reprint:) Kurpisz Poznań 2006 (oryginał: W. L. Anczyca i Spółki Kraków i Warszawa 1912), s. 225., oraz Legionach Polskich i kilku kampaniach napoleońskich. W 1807 odznaczony orderem Virtuti Militari. 19 stycznia 1809 nominowany na stopień pułkownika. W czasie wojny polsko-austriackiej 1809 dowodził 6 pułkiem piechoty XW w składzie 1 Brygady Piechoty pod Michałem Sokolnickiem, między innymi prowadząc batalion piechoty w bitwie pod Radzyminem, dowodząc oblężeniem Sandomierza. W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa PolskiegoDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 18, s. 172..
3 lutego 1813 został awansowany na stopień generała brygady. 28 października 1813 otrzymał Legię Honorową. Od 1815 służył w armii Królestwa Polskiego. Był m.in. komendantem twierdzy Modlin (1818–1820).
Powstanie listopadowe Od początku poparł powstanie listopadowe. Gubernator wojskowy Warszawy od 30 listopada do 4 grudnia 1830Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 483.. 14 grudnia 1830 dostał nominację na stanowisko komendanta twierdzy zamojskiej.
Otrzymał propozycję dowództwa wydzielonego korpusu, który miałby przejść na Wołyń w celu pobudzenia tam akcji powstańczej, ale odmówił; dowództwo tego korpusu objął ostatecznie Józef Dwernicki.
W marcu 1831 dwukrotnie otrzymał od nieudolnego Naczelnego Wodza Jana Skrzyneckiego pismo wzywające go do większej aktywności i „niepokojenia” Cypriana Kreutza. Skrzynecki chciał w ten sposób zrzucić z siebie odpowiedzialność za impas na froncie i ukryć brak pomysłu na dalsze kroki wojenne. Sierawski pisma te odczuł te jako niezasłużoną krytykę i dotknięty, pozwolił sobie na ambitne działania. Wyprawił się na wschód swoim korpusem złożonym ze świeżo formowanych jednostek. Łatwo przekroczył Wisłę (14 kwietnia) i na tym się jego sukcesy skończyły. Po koncentracji wojska przez Kreutza, wdał się w bitwę pod Wronowem, którą przegrał (17 kwietnia), lecz nie został rozbity i zadał przy tym Rosjanom duże straty, wycofując się w najlepszym porządku. Klęska kazimierska (18 kwietnia) położyła kres jego ofensywie i mogła przesądzić o klęsce na froncie południowo-wschodnimE. Callier, Bitwy i potyczki stoczone przez wojsko polskie w roku 1831, Drukarnia Dziennika Poznańskiego, Poznań 1887, ss. 76-79..
Od 5 czerwca był dowódcą 5 Dywizji Piechoty.
Schyłek życia Po klęsce powstania udał się na emigrację. W 1835 roku został skazany przez władze rosyjskie na konfiskatę dóbr za udział w powstaniu listopadowymTygodnik Petersburski z 1835, nr 75, s. 232.. Brał udział w pogrzebie Napoleona Bonaparte.
Zmarł w Paryżu. Pochowany jest na cmentarzu Montmartre.
Był członkiem w stopniu czwartym loży wolnomularskiej Jedność SłowiańskaMarek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 62..
mały|lewo|Grób na cmentarzu Montmartre (po lewej stronie)
Odznaczenia Order Świętego Stanisława II klasy (1815) Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari (1808) Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Legii Honorowej (Francja, 1809 i 1813) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Rosja, 1816)
Przypisy
Kategoria:Członkowie Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego 1812 Kategoria:Generałowie powstania listopadowego Kategoria:Generałowie brygady Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Powstańcy kościuszkowscy Kategoria:Skazani na konfiskatę dóbr za udział w powstaniu listopadowym Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1797–1807 Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-austriackiej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława II klasy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Montmartre w Paryżu Kategoria:Polscy wolnomularze (Królestwo Kongresowe) Julian Sierawski Kategoria:Uczestnicy insurekcji Deniski Kategoria:Urodzeni w 1777 Kategoria:Zmarli w 1849