Promiskuityzm lub promiskuizm ( – wspólny) – kontakty seksualne pozbawione więzi uczuciowych, podejmowane z przypadkowymi, często zmienianymi partnerami. Termin ten oznacza również układ społeczny, w którym panuje przyzwolenie na takie praktyki.
Promiskuityzm, czyli dążenie do kontaktów seksualnych z przypadkowymi partnerami może być objawem zaburzeń psychicznych u ludzi, np. może towarzyszyć depresji w wieku pokwitaniaKaplan i Sadock, Psychiatria kliniczna, I wydanie polskie, Urban&Partner 1995.
Przykładami władców korzystających z seksu w ten sposób byli między innymi: caryca Katarzyna II Wielka, cesarz Karol V Habsburg, francuski król Henryk IV Burbon, hiszpański król Filip V Hiszpański, polski król Jan I OlbrachtJerzy Besala, Tyrani i błaźni. Od cezarów rzymskich i Henryka VIII Tudora do Stalina i Hitlera. Bellona Warszawa 2013, s.346..
Promiskuityzm u zwierząt
Strategia rozrodcza polegająca na braku wybiórczości w kontaktach seksualnych, kopulacje odbywa się z wszystkimi (lub niemal wszystkimi) dostępnymi w populacji partnerami.
Klasyczny promiskuityzm występuje u szympansa bonobo, gdzie każdy samiec ma dostęp do każdej samicy, niezależnie od pozycji w hierarchii społecznej.
Zobacz też
erotomania hiperseksualność
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Etologia Kategoria:Biologia rozrodu Kategoria:Obyczajowość seksualna