Antoni Wereszczyński (ur. 26 września 1878 w Stasiowej Woli, zm. 1 lipca 1948 w Krakowie) – polski prawnik, profesor.
Życiorys Urodził się w Stasiowej Woli, w ówczesnym powiecie rohatyńskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa, adwokata i posła do Sejmu Krajowego Galicji i do austriackiej Rady Państwa. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Uzyskał stopień naukowy doktora prawa w 1901. Był uczniem Stanisława Starzyńskiego.
Podczas I wojny światowej w lutym 1918 został jednym ze stu członków Tymczasowej Rady Miejskiej we Lwowie. W listopadzie 1918, podczas obrony Lwowa członek Komitetu Obywatelskiego i Polskiego Komitetu Narodowego we LwowieEugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918–1919, t. I, Warszawa 2010, s. 34.. W niepodległej RP został radnym Lwowa. Od 1922 wykładowca nauk prawnych na Politechnice Lwowskiej, od 1925 profesor nadzwyczajny, od 1931 profesor zwyczajny nauk prawnych PL, wielokrotny dziekan Wydziału Inżynieryjnego. W okresie dwudziestolecia międzywojennego wykładał także na Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Został członkiem założycielem powołanego w 1938 Stowarzyszenia „Towarzystwo Budowy Panoramy Plastycznej Dawnego Lwowa”. Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie. Pełnił funkcję wiceprezesa Zjednoczenia Stanu Średniego w 1928Obrady Zgromadzenia Obywatelskiego odbytego w dniu 30 grudnia 1928 staraniem Zjednoczenia Stanu Średniego oraz Mieszczańskiego Towarzystwa Strzeleckiego w sali tegoż Tow. we Lwowie, Lwów 1929 s. 2..
W maju 1939 został wybrany rektorem Politechniki Lwowskiej na rok akademicki 1939/1940. Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę, 15 października 1939 usunięty przez okupacyjne władze sowieckie. Po ataku Niemiec na ZSRR z czerwca 1941 w okresie okupacji niemieckiej działał w konspiracyjnym UJK we Lwowie jako wykładowca prawa politycznego, a także wykładał historię dyplomacji na tajnym Studium Dyplomatycznym UJK.
Autor m.in. pracy Państwo antyczne i jego renesansy (1934). Po zakończeniu wojny i przeprowadzce do Krakowa był inwigilowany przez SB PRL.
Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi na polu pracy naukowej”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)
Przypisy
Bibliografia
Adam Redzik, Antoni Wereszczyński, [w:] Konstytucjonaliści polscy 1918–2011. Sylwetki uczonych, red. Andrzej Szmyt, Paweł Sarnecki, Ryszard Mojak, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2012, s. 392–396. . Academia Militans. Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie, całość zredagował, wstępem i zakończeniem opatrzył Adam Redzik, wyd. 2 poprawione, Kraków: Wydawnictwo Wysoki Zamek 2017, s. 500–503. .
Linki zewnętrzne Dzieła Antoniego Wereszczyńskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Komitetu Narodowego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Politycy Zjednoczenia Stanu Średniego Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk prawnych Kategoria:Rektorzy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1948