Jerzy Mańkowski (ur. 26 marca 1928 w Poznaniu, zm. 4 grudnia 1979 w Będzinie) – polski powieściopisarz, autor opowiadań i sztuk teatralnych, publicysta, krytyk teatralny, dziennikarz thumb|210px|Pamiątkowa tablica z 1988 w Suchym Lesie na budynku biblioteki Życiorys Ukończył studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza – tytuł magistra filologii polskiej uzyskał za pracę „Wawrzyny na tle motywów lirycznych Leopolda Staffa”. Debiutował w 1949 roku (jeszcze jako uczeń liceum) opowiadaniem „Gajowy”, które ukazało się na łamach „Głosu Wielkopolskiego”. Pisarz, krytyk, publicysta, autor słuchowisk radiowych i widowisk telewizyjnych, animator kultury, patron Biblioteki Publicznej Gminy Suchy Las. Zostawił po sobie osiem powieści, wiele opowiadań, szkiców, artykułów publicystycznych i krytycznych, a także spektakli teatralnych.
Od 1953 do 1961 roku był redaktorem „Słowa Powszechnego” – Oddział Poznań, w latach 1961-1964 pracował w Wydziale Oświaty Pałacu Kultury w Poznaniu, od 1964 roku do 1979 roku (śmierci) kierował Redakcją Widowisk Teatralnych w Ośrodku Telewizji Polskiej w Poznaniu. W latach 60 był również jednym z inicjatorów i organizatorów plenerów plastycznych w KoninieStefan Rusin, Konin moje miasto, Poznań 1986, wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza RSW, s. 32, ISBN 83-03-0-1589-3.
Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu w Alei ZasłużonychInformacje na stronie um.poznan.pl.
Prace literackie Debiut książkowy: „Ballada sierpniowa” – Wydawnictwo Poznańskie 1966
Literacki debiut prasowy: opowiadanie „Gajowy” „Głos Wielkopolski” nr 246 z 7 września 1949
Nagrody Nagroda w konkursie literackim „Głosu Wielkopolskiego” na opowiadanie współczesne, za opowiadanie „Gajowy” (Poznań, 1949 rok); Druga nagroda (pierwszej nie przyznano) w konkursie literackim „Głosu Wielkopolskiego” na opowiadanie współczesne, za opowiadanie „Smutna zabawa” (Poznań, 1959 rok); Ogólnopolska Indywidualna Nagroda Literacka CRZZ za powieść „Najpiękniej umiera gałąź” (Warszawa, 1969 rok); Nagroda „Złotej Książki” w plebiscycie czytelniczym na najpoczytniejszą książkę pisarza środowiska poznańskiego za powieść „Najpiękniej umiera gałąź” (Poznań, 1969 rok); Nagroda „Srebrnej Książki” w plebiscycie czytelniczym na najpoczytniejszą książkę pisarza środowiska poznańskiego za powieść „Zasypany piołunem ślad” (Poznań, 1971 rok); Literacka Nagroda Indywidualna Miasta i Województwa Poznańskiego za całokształt twórczości literackiej (Poznań, 1975 rok); Druga nagroda (pierwszej nie przyznano) w Konkursie Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu, Wydawnictwa Poznańskiego i Związku Literatów Polskich w Poznaniu na cykl małych form prozatorskich za opowiadanie „Absurdalna śmierć generała”, „Martwa natura”, „Nie może zabraknąć pająków” i „Troje ludzi przy stoliku” (Poznań, 1977 rok); Druga nagroda w ogólnopolskim zamkniętym konkursie literackim na powieść o tematyce górniczej zorganizowanym przez Ministerstwo Górnictwa i Związek Literatów Polskich za powieść „Nie nauczyłem się od ziemi” (Katowice, 1978 rok); Ogólnopolska Indywidualna Nagroda Literacka CRZZ (przyznana pośmiertnie) za powieść „Nie nauczyłem się od ziemi” (Warszawa, 1980 rok); Pierwsza nagroda w Poznańskim Konkursie Literackim przyznana pośmiertnie za powieść „Portret dziewanny smukłej” (Poznań, 1980 rok).
Odznaczenia Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1961) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1969) Odznaka honorowa „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego” (1971) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Złoty Krzyż Zasługi (1976) Odznaka Honorowa Miasta Poznania (1976) Złota Odznaka „Zasłużony Działacz LOK” (1976) Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Województwa Konińskiego” (1979) Złota Odznaka Honorowa „Za zasługi w rozwoju Województwa Pilskiego” (1979) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie – 1979)
Przypisy
Bibliografia Pisarze Wielkopolski. Informator. Opr. N. Chadzinikolau, J. Mańkowski. Wydawnictwo Poznańskie – 1971 Polscy pisarze współcześni 1944-1974. Opr. Lesław M. Bartecki. Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe – 1977 Rocznik Literacki, PIW – od 1966 Stanisław Barańczak, Ironia i harmonia, Czytelnik – 1973 Proza, poezja 1966. Wybór szkiców i recenzji. Wyboru dokonała i wstępem opatrzyła Zenona Macużanka – 1967 50 lat Poznańskiego Oddziału ZLP w latach 1921-1971. Wydawnictwo Poznańskie – 1971
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Miasta Poznania Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużony Działacz LOK” Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego” Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu