Adam Walaciński (ur. 18 września 1928 w Krakowie, zm. 3 sierpnia 2015 tamże) – polski kompozytor muzyki poważnej, filmowej i teatralnej, publicysta muzyczny i pedagog.
Życiorys Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie skrzypiec prof. Eugenii Umińskiej, a potem w klasie kompozycji prof. Artura Malawskiego. Studia te jednak porzucił i rozpoczął prywatną naukę u Stefana Kisielewskiego. Dyplom z kompozycji otrzymał dopiero w roku 1974 (w klasie Bogusława Schaeffera). W latach 1948–1956 był skrzypkiem w Krakowskiej Orkiestrze Polskiego Radia. Był członkiem Związku Kompozytorów Polskich. Przez wiele lat współpracował z Polskim Wydawnictwem Muzycznym.
Wykładał na Akademii Muzycznej w Krakowie, z którą jako pedagog związany był od 1972 roku. W roku 1992 otrzymał tytuł profesora. W latach 1973–1981 prowadził seminarium „Muzyka w teatrze” na Wydziale Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie.
W latach sześćdziesiątych rozpoczął współpracę z krakowskim „Dziennikiem Polskim”, w którym do śmierci recenzował koncerty odbywające się w Krakowie, w stałej rubryce zatytułowanej Smyczkiem i pałką. Był redaktorem naukowym działu „Kompozytorzy XX wieku” Encyklopedii Muzycznej PWM. Przez wiele lat współpracował przy edycji Dzieł Wszystkich Karola Szymanowskiego. Swoje teksty o tematyce muzycznej, publikowane na przestrzeni prawie czterdziestu lat w czasopismach, materiałach konferencyjnych i programach koncertowych, wydał w 2002 pod wspólnym tytułem Retrospekcje. Teksty o muzyce XX wieku.
Na początku swojej drogi twórczej związał się jako kompozytor muzyki, z filmem oraz teatrem. Zilustrował muzycznie m.in. słynny serial telewizyjny Czterej pancerni i pies, film Jerzego Kawalerowicza Faraon, a także film Jana Batorego O dwóch takich, co ukradli księżyc. Na początku lat osiemdziesiątych zaprzestał pisania muzyki filmowej, ograniczając swoją twórczość do muzyki poważnej.
Życie prywatne Był synem Kazimierza i Katarzyny z d. Bogdanowicz. Miał rodzeństwo. Dnia 16 lipca 1971 zawarł związek małżeński z Anną z d. Jezienicką. Ich potomkiem jest syn, MarekInternational Who’s Who in Music, s. 948, wyd. International Who’s Who in Music (Tenth Edition) – Cambridge – England, 1985, ..
Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (Kwatera: XVI, Rząd: 10, Miejsce: 24).
Nagrody i odznaczenia (na podstawie materiałów źródłowych) Nagroda Państwowa I stopnia, za muzykę do filmu Faraon (1966) Nagroda Miasta Krakowa (1976) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III stopnia za działalność pedagogiczną (1981) Nagroda Związku Kompozytorów Polskich (2003) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2010) Odznaka Zasłużony Działacz Kultury Wpis do Księgi honorowej zasłużonych ludzi Ziemi Krakowskiej (1985)
Twórczość Muzyka poważna „Dwa mazurki à la maniére de Szymanowski na fortepian” (1953) „Etiuda fortepianowa” (1953) „Composizione „Alfa” na orkiestrę symfoniczną” (1958) „Kwartet smyczkowy” (1959) „Inversioni na fortepian” (1961) „Intrada dla 7 wykonawców” (1962) „Canto tricolore [wersja I] na flet, skrzypce i wibrafon” (1962) „Horyzonty na orkiestrę kameralną” (1962) „Liryka sprzed zaśnięcia” (1963) „Sequenze per orchestra con flauto concertante” (1963) „Concerto da camera na skrzypce i orkiestrę smyczkową” (1964) „Fogli Volanti kompozycja graficzna na trio smyczkowe” (1965) „Canzona na wiolonczelę solo, fortepian preparowany i taśmę” (1966) „Refrains et réflexions na orkiestrę” (1969) „Allaloa kompozycja graficzna na fortepian z elektroakustyczną transformacją” (1970) „Notturno 70 na 24 instrumenty smyczkowe, 3 flety i perkusję” (1970) „Torso na orkiestrę” (1971) „On peut écouter... na obój, klarnet i fagot” (1971) „Efemerydy na skrzypce i orkiestrę” (1978) „Jeu libre dla 5 wykonawców” (1983) „Ballada na flet i fortepian (1986) „Moments musicaux avec Postlude en hommage à I. S. na 2 fortepiany” (1987) „Drama e burla na orkiestrę symfoniczną” (1988) „Valsette à la carte na wiolonczelę i kontrabas” (1990) „Pastorale na skrzypce, flet i obój” (1992) „Fantasia sopra „Ave Maris Stella” na wiolonczelę” (1997) „Aria per orchestra” (1998) „Serenata na obój i trio smyczkowe” (1999) „Duo per viola e violoncello” (1999) „Un poco di Schubert na orkiestrę smyczkową” (2001) „Cinque episodi na trio fortepianowe” (2001) „Trzy pieśni na sopran, wiolonczelę i fortepian” (2001) „Symfonie ogrodów na orkiestrę” (2003) „Intermezzo na wiolonczelę solo” (2003)
Muzyka filmowa i teatralna
Publikacje Retrospekcje. Teksty o muzyce XX wieku, Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 2002
Przypisy
Bibliografia
Anna Woźniakowska: Rzeki płyną różnymi korytami – rozmowy z Adamem Walacińskim. Kraków: PWM, 2008.
Linki zewnętrzne
Adam Walaciński. polmic.pl
Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej w Krakowie Kategoria:Członkowie Związku Kompozytorów Polskich Kategoria:Laureaci Dorocznej Nagrody Związku Kompozytorów Polskich Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Krakowa Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki filmowej Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2015