thumb|Willem Drost, Batszeba (1654), Luwr Paryż thumb|Willem Drost, Vertumnus i Pomona, Muzeum Narodowe w Warszawie Willem Drost (ur. 19 kwietnia 1633 w Amsterdamie, pochowany 25 lutego 1659 w Wenecji) – holenderski malarz okresu baroku.
W późnych latach 40. XVII w. był uczniem Rembrandta. Ok. 1650 wyjechał do Rzymu, gdzie zetknął się z caravaggionistami: Johannem Karlem Lothem i Janem van der Meerem. Ok. 1657 osiadł w Wenecji. W późniejszym okresie twórczości powrócił do stylu Rembrandta.
Malował sceny biblijne, mitologiczne, rodzajowe oraz portrety. Przypisuje mu się wiele dzieł uważanych tradycyjnie za obrazy Rembrandta.
Wybrane dzieła Autoportret – ok. 1645, Kolonia, Wallraf-Richartz-Museum; Wizja Daniela – 1650, Berlin, Gemäldegalerie; Tymoteusz ze swoją babcią Lois – ok. 1650, 117 × 89 cm, Ermitaż; Rut i Noemi– 1650-1652, Oksford, Ashmolean Museum; Portret młodej kobiety – 1653-1655, Londyn, National Gallery; Batszeba – 1654, Paryż, Luwr, Popiersie mężczyzny w kapeluszu z szerokim rondem – ok. 1654, Dublin, Narodowa Galeria Irlandii; Starzec z księgą – po 1654, Warszawa, Muzeum Narodowe; Sybilla – 1654-1656, Nowy Jork, Metropolitan Museum of Art; Autoportret – 1655-1663, Florencja, Uffizi; Św. Mateusz z aniołem – 1660-1650, Raleigh, North Carolina Museum of Art;
Portret kobiety – Haga, Museum Bredius; Portret młodej kobiety – Drezno, Gemaeldegalerie; Vertumnus i Pomona – Warszawa, Muzeum Narodowe.
Bibliografia Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. .
Kategoria:Artyści związani z Amsterdamem Kategoria:Holenderscy malarze barokowi Kategoria:Rembrandt Kategoria:Urodzeni w 1633 Kategoria:Zmarli w 1659