Stefan Nowak (ur. 21 października 1924Według metryki 2 stycznia 1925. w Warszawie, zm. 6 września 1989 tamże) – polski socjolog, profesor nauk społecznych, członek korespondent Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Do wybuchu II wojny światowej był uczniem Liceum im. Reytana w Warszawie, które ukończył eksternistycznie w 1946 roku. Studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1946–1951; był uczniem Stanisława Ossowskiego. Był prekursorem zastosowania metody ankietowej w socjologii polskiej. Sformułował tezę o istnieniu w Polsce próżni socjologicznej.
W 1958 roku na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego uzyskał stopień doktora za rozprawę pt. Prawa ogólne, zdania historyczne i wyjaśnienia przyczynowe w socjologii, a w 1962 na tym samym wydziale habilitację za pracę Struktura, geneza i dynamika ideologii społecznej studentów Warszawy. W 1987 został profesorem zwyczajnym, w 1989 członkiem korespondentem PAN. W latach 1976–1983 był przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Socjologicznego.
Pochowany wraz z żoną na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 12, grób 41). mały|Grób prof. Stefana Nowaka na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Życie prywatne Jego żoną była Irena Nowak.
Główne publikacje książkowe Metodologia badań socjologicznych (1970) Teorie postaw (1973, red.) Metodologia badań społecznych (1985), Ciągłość i zmiana tradycji kulturowej (1989, red.),
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie korespondenci PAN Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Socjologicznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Metodolodzy nauk społecznych Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1989