Shelley Alexis Duvall (ur. 7 lipca 1949 w Houston, zm. 11 lipca 2024 w Blanco) – amerykańska aktorka, producentka filmowa, scenarzystka i piosenkarka.

Życiorys Wczesne lata Urodziła się w Houston w Teksasie jako córka Bobbie Ruth Crawford, agentki nieruchomości, i Roberta Richardsona „Bobby’ego” Duvalla (1919–1995), prawnika. Nie była spokrewniona z aktorem Robertem Duvallem. Wychowywała się z trzema braćmi: Scottem, Shane’em i Stewartem. Po ukończeniu Stephen Pool Waltrip High School, Duvall sprzedawała kosmetyki w Foley i uczęszczała do South Texas Junior College, gdzie specjalizowała się w żywieniu i terapii dietą. Miała 18 lat, gdy na wystawie swojego ówczesnego chłopaka poznała ludzi zajmujących się produkcją filmową, którzy stwierdzili, że powinna zgłosić się na przesłuchanie do nowej produkcji.

Kariera Poznała Roberta Altmana, gdy zaproponował jej rolę w swoim komediodramacie Brewster McCloud (1970) z Budem Cortem i Sally Kellerman. Potem zagrała w jego kolejnych filmach: McCabe i pani Miller (1971), Złodziejach takich jak my (1974), Nashville (1975) i Buffalo Billu i Indianach (1976). Znalazła się także w obsadzie komedii romantycznej Woody’ego Allena Annie Hall (1977) jako reporterka „Rolling Stone”, która umawia się z Alvym Singerem (Woody Allen) i mówi: „Seks z tobą to naprawdę doświadczenie kafkowskie”.

Kreacja Mildred „Millie” Lammoreaux w dramacie Altmana Trzy kobiety (3 Women, 1977) przyniosła jej nagrodę na Festiwalu Filmowym w Cannes (1977) i Los Angeles Film Critics Association (LAFCA), a także zdobyła nominację do nagrody BAFTA (1978). Jednak za rolę Wendy Torrance, żony popadającego w obłęd trzeźwiejącego alkoholika i początkującego pisarza (Jack Nicholson) w filmie Stanleya Kubricka Lśnienie (The Shining, 1980) była nominowana do Złotej Maliny jako najgorsza aktorka roku, choć sam film okazał się dużym sukcesem komercyjnym. Po 40 latach, w 2022 odebrano jej nominację do Złotej Maliny; kapituła statuetek uznała, że na jej występ miało wpływ to, jak traktował ją na planie reżyser.

W 1982 była gospodarzem i producentem wykonawczym programu telewizyjnego dla dzieci Faerie Tale Theatre, za który otrzymała Peabody Award (1984). Zagrała w siedmiu odcinkach: Titelitury (1983), Roszpunka (1983), Słowik (1983), Królewna Śnieżka (1984), Kot w butach (1985) i Aladyn (1986). W pierwszym odcinku Żabi król (1982) zagrali: Robin Williams i Teri Garr. Za program dla dzieci Tall Tales & Legends (1985–87) i program Shelley Duvall’s Bedtime Stories (1992–93) zdobyła nominację do nagrody Emmy (1988, 1992).

Życie prywatne 7 lipca 1970 wyszła za mąż za artystę Bernarda Sampsona. Para rozwiodła się w roku 1974. Była także związana z muzykiem Paulem Simonem (w latach 1976–1978), Ringo Starrem (1978–79), Patrickiem Reynoldsem (1978) i Stanleyem Wilsonem (1980–86). Od 1989 jej partnerem był muzyk Dan Gilroy, były członek zespołu Breakfast Club.

18 listopada 2016 do swojego show zaprosił ją dr Phillip C. McGraw. Podczas wywiadu Duvall przyznała, że ma zaburzenia psychiczne, traci kontakt z rzeczywistością i potrzebuje pomocy. Zapytana o Robina Williamsa, z którym spotkała się w 1980 roku na planie filmu Popeye. powiedziała, że nie wierzy, że aktor nie żyje (zmarł w 2014 roku). Dodała, że zmienił jedynie swoją postać i przyznała, że go widuje. Wyznała też, że jest prześladowana przez szeryfa z Nottingham, fikcyjną postać z filmu Robin Hood. Zgodziła się na leczenie pod warunkiem, że McGraw obieca, że nikt jej nie zamorduje podczas badania. Po wywiadzie Duvall trafiła do zakładu psychiatrycznego w południowej części Kalifornii, lecz po trzech dniach odmówiła leczenia i wróciła do swojego domu. Mia Farrow skomentowała na Twitterze: Powinno istnieć prawo, które chroni osoby chore psychicznie przed drapieżnikami z programów telewizyjnych, takimi jak Dr. Phil, który wykorzystał Shelley Duvall dla własnego zysku. Z emisji programu nie była zadowolona również córka Stanleya Kubricka – Vivian i opublikowała list otwarty, w którym wyraża swoje oburzenie i obrzydzenia tym co zrobił dr Phil i producenci jego programu. Dodała w nim, że ma nadzieję, że inni również zbojkotują jego talk-show i przestaną oglądać „pozbawioną serca rozrywkę, która nie ma nic wspólnego z leczeniem”. W pomoc finansową dla Duvall zaangażowała się córka Kubricka (w Internecie zbierała pieniądze na leczenie) i organizacja The Actors Fund.

Śmierć Zmarła 11 lipca 2024 w Blanco w Teksasie w wieku 75 lat. Jej partner, Dan Gilroy, poinformował, że przyczyną śmierci były powikłania wywołane cukrzycą.

Filmografia Filmy fabularne Rok Tytuł Rola Reżyser 1970 Brewster McCloud Suzanne Davis Robert Altman 1971 McCabe i pani Miller (McCabe & Mrs. Miller) Ida Coyle Robert Altman 1974 Złodzieje tacy jak my (Thieves Like Us) Keechie Robert Altman 1975 Nashville L. A. Joan Robert Altman 1976 Buffalo Bill i Indianie (Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull’s History Lesson) Pani Grover Cleveland Robert Altman Bernice Bobs Her Hair (TV) Bernice Joan Micklin Silver 1977 Annie Hall Pam Woody Allen Trzy kobiety (3 Women) Mildred „Millie” Lammoreaux Robert Altman 1980 Lśnienie (The Shining) Wendy Torrance Stanley Kubrick Popeye Olive Oyl Robert Altman 1981 Bandyci czasu (Time Bandits) Pansy Terry Gilliam 1984 Frankenweenie (film krótkometrażowy) Susan Frankenstein Tim Burton Booker (film krótkometrażowy) Laura Stan Lathan 1987 Roxanne Dixie Fred Schepisi Żaba (Frog, TV) Annie Anderson David Grossman 1991 Kosmita z przedmieścia (Suburban Commando) Jenny Wilcox Burt Kennedy 1995 Na samym dnie (Underneath) pielęgniarka Steven Soderbergh 1996 Portret damy (The Portrait of a Lady) Pani Touchett Jane Campion 1997 RocketMan Pani Randall Stuart Gillard Zmierzch lodowych nimf (Twilight of the Ice Nymphs) Amelia Glahn Guy MaddinSam jak palec (Alone, TV) Estelle Michael Lindsay-Hogg 1998 Miłość i frytki (Home Fries) Pani Jackson Dean Parisot Kacper i Wendy (Casper Meets Wendy) Gabby Sean McNamara Opowieść o mumii (Tale of the Mummy) Edith Butros Russell Mulcahy 1999 Czwarte piętro (The 4th Floor) Martha Stewart Josh Klausner 2000 Manna z nieba (Manna from Heaven) detektyw Dubrinski Gabrielle Burton, Maria Burton 2001 Stanley Kubrick: Życie w obrazach (Stanley Kubrick: A Life in Pictures) Shelley Duvall Jan Harlan2023The Forest HillsMatka RicoScott Goldberg thumb|180px|Shelley Duvall (1977)

Seriale TV 1973: Cannon jako Liz Christie 1973: Love, American Style jako Bonnie Lee 1976: Baretta jako Aggie 1982–87: Faerie Tale Theatre jako gospodarz 1985–87: Tall Tales & Legends jako gospodarz 1986: Chlupotki (Popples) 1992–93: Shelley Duvall’s Bedtime Stories 1994: Prawnicy z Miasta Aniołów (L.A. Law) jako Margo Stanton 1995: Frasier jako Caroline (głos) 1997: Opowieści z księgi cnót (Adventures from the Book of Virtues) jako Fairy (głos) 1997: Prawdziwe potwory (Aaahh!!! Real Monsters) jako Ocka (głos) 1998: Maggie Winters jako Muriel 1998: Wishbone jako Renee Lassiter 1999: Kolorowy dom (The Hughleys) jako pani Crump

Dyskografia Hello, I’m Shelley Duvall...Merry Christmas (1991) Hello, I’m Shelley Duvall...Sweet Dreams (1991) The Animal Express (1992) Digby’s Adventures, Sanctuary Woods (1994, CD-ROM) – narrator

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe Kategoria:Amerykańskie aktorki telewizyjne Kategoria:Amerykańskie wokalistki Kategoria:Amerykańskie aktorki głosowe Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi Kategoria:Amerykańscy komicy Kategoria:Amerykańscy scenarzyści Kategoria:Laureatki nagrody za pierwszoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Cannes Kategoria:Ludzie urodzeni w Houston Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2024