Stanisław Kostka Zwoliński (ur. 1804, zm. 29 września 1877) – duchowny katolicki, wikariusz generalny, administrator w archidiecezji warszawskiej w latach 1866-1872.
Życiorys Od 1845 był kanonikiem honorowym płockim i sędzią surogat. Od 1861 był kustoszem archikatedralnym i proboszczem w kościele Matki Bożej Loretańskiej na warszawskiej Pradze. W latach 1861–1864 był członkiem Rady Stanu Królestwa Polskiego. W 1865 został kanonikiem warszawskim i sędzią surogat. Będąc wikariuszem generalnym w okresie od 4 kwietnia 1866 do 28 października 1872 był administratorem archidiecezji warszawskiej w zastępstwie nieobecnego metropolity FelińskiegoG. Kalwarczyk, Przewodnik po parafiach i kościołach Archidiecezji warszawskiej. Tom 2. Parafie warszawskie, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna "Adam", Warszawa, 2015, , s. 33..
Został odznaczony orderami św. Anny i Stanisława I klasy.
thumb|left|240px|Grób Stanisława Kostki Zwolińskiego na warszawskim cmentarzu Powązkowskim Został pochowany w mogile zbiorowej księży emerytów Warszawskiej Kapituły Metropolitalnej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 107–VI–23/30).
Przypisy
Kategoria:Administratorzy archidiecezji warszawskiej Kategoria:Kanonicy płoccy Kategoria:Kanonicy warszawskiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Urodzeni w 1804 Kategoria:Zmarli w 1877