Budynek inwentarski – budynek do utrzymania zwierząt gospodarskich.
Wyróżnia się trzy podstawowe formy zabudowy: pawilonowa – pojedyncze, wolno stojące budynki, tworzące układ rzędowy, grzebieniowy, pierścieniowy, wachlarzowy lub gwiaździsty; blokowa – obiekty o różnym przeznaczeniu powiązane są przestrzennie w jeden zespół funkcjonalny; monoblokowa – cały program produkcyjny obiektu wielkostadnego zlokalizowany w jednym budynku o zwartej formie rzutu.
Zależnie od gatunku zwierząt i kierunku produkcji stosuje się różne rozwiązania technologiczne i funkcjonalno-przestrzenne.
Stosownie do przeznaczenia budynki inwentarskie dzieli się je dla: bydła – obory, jałowniki, cielętniki, bukaciarnie; trzody chlewnej – chlewnie, odchowalnie prosiąt, warchlakarnie, odchowalnie loszek i knurków hod., tuczarnie; owiec – owczarnie, odchowalnie młodzieży, tuczarnie jagniąt, budynki dla tryków (tryczniki), odpajalnie jagniąt; kur – odchowalnie, kurniki, brojlernie; indyków – odchowalnie, brojlernie, indyczniki reprodukcyjne; kaczek – kaczniki; gęsi – gęśniki.
Warunki mikroklimatyczne w budynkach inwentarskich są jednym z podstawowych czynników wpływających na wyniki i efekty chowu zwierząt. W prawidłowo zaprojektowanych i wykonanych budynkach temperatura i wilgotność powietrza oraz oświetlenie powinny utrzymywać się granicach optymalnych dla danego gatunku zwierząt.
Nowoczesny budynek inwentarski powinien charakteryzować się: zgodnością z ustawodawstwem polskim i unijnym, a także z przepisami eksportowymi innych krajów, kupujących wyroby naszej produkcji zwierzęcej; odpowiednimi, określonymi normami, warunkami zootechnicznymi dla każdej kategorii zwierząt; zastosowaniem proekologicznych technologii utrzymania zwierząt; funkcjonalnością i niezawodnością rozwiązań konstrukcyjnych oraz wyposażenia; oszczędnym i efektywnym zużyciem energii; minimalnymi nakładami pracy w bieżącej obsłudze zwierząt; bezpiecznymi i ergonomicznymi warunkami dla personelu; krótkim czasem amortyzacji; możliwością wykorzystania energii z surowców powstających w procesie produkcji; możliwością przeznaczenia obiektu na cele pozarolnicze.