Visconti – ród arystokracji włoskiej wzmiankowany już w XI wieku. Wywodzi się od Ottona, rycerza zasłużonego w czasie I wyprawy krzyżowej, który został w 1078 r. wicehrabią (visconte) Mediolanu. Tytuł ten dał początek nazwisku. Z rodu tego pochodził Teobaldo Visconti, od 1271 papież Grzegorz X. Azzo i Lucchino (XIV. w.) narzucili swoje panowanie niemal całej Lombardii, a ich władza sięgała aż do Piemontu. Podzielone posiadłości rodowe zjednoczył Gian Galleazzo, hrabia Virtu (1351–1402), gdy kupił u króla Wacława tytuł księcia Mediolanu i opanował Pizę, Sienę, Perugię, Padwę, Bolonię. Po wygaśnięciu głównej linii, panowanie przeszło na dom Sforzów.
W latach 1287–1447 panowali w Mediolanie jako:
Seniorowie Mediolanu Ottone Visconti, arcybiskup 1277-1294 Matteo I Visconti 1294-1302; 1311-1322 Galeazzo I Visconti 1322-1327 Azzone Visconti 1329-1339 Luchino I Visconti 1339-1349 Bernabò Visconti 1349-1385 Galeazzo II Visconti 1349-1378 Matteo II Visconti 1349-1355 Gian Galeazzo Visconti 1378-1402 Giovanni Maria Visconti 1402-1412 Filippo Maria Visconti 1412-1447
Książęta Mediolanu Giovanni Galeazzo Giovanni Maria Filippo Maria
Książęta Modrone Luchino Visconti, książę Modrone (1906–1976), reżyser.
Genealogia
Zobacz też Sforza
!