thumb|Kozacki esauł na patrolu (ilustracja Louisa Valleta, 1893) EsaułTermin ze słownictwa kozaków dońskich., asauł (z tur. jasauł) – stopień oficerski w wojskach kozackich carskiej RosjiSłownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 244..
Od 1576 r. w wojskach kozackich z okresu carskiego była to ranga (stopień) i zarazem stanowisko (esauł generalny, marszowy, staniczny, sotenny, pułkowy, artyleryjski itp.). W latach 1798-1800 zrównano go w kawalerii z rangą rotmistrzaБольшая советская энциклопедия (3е изд.). T. 9. Москва 1972. [dostęp 2025-02-14]..
Ogólnie określano tak również dowódcę oddziału kawalerii w wojsku kozackim albo tatarskim. W dawnym wojsku polskim odpowiadał husarskiemu namiestnikowi. U Kozaków zaporoskich osauł (także asauł, asauła, asawuł) był adiutantem atamana koszowegoMała encyklopedia powszechna PWN. Warszawa: PWN, 1969, s. 264; albo jego zastępcą (według Słownika wyrazów obcych PWN, dz. cyt.).
Na Rusi określenie to odnoszono także do strażnika polowego (dozorcy) lub włodarzaM. Arcta Słownik wyrazów obcych. Warszawa: Wyd. S. Arcta, 1947, s. 18..
Przypisy
Kategoria:Kozaczyzna zaporoska