Andrzej Rosiński (ur. 22 czerwca 1948) – polski kontradmirał i inżynier techniki nawigacji, morski dyplomowany oficer okrętów rakietowych. W 1966 rozpoczął służbę w Siłach Zbrojnych, był dowódcą 2 dywizjonu Kutrów Rakietowo-Torpedowych oraz 9 Flotylli Obrony Wybrzeża. Od 2005 szef Szefostwa Szkolenia Morskiego – zastępca szefa Szkolenia Marynarki Wojennej.

Wykształcenie Andrzej Rosiński urodził się 22 czerwca 1948 w Łodzi. W latach 1966–1970 ukończył wyższe zawodowe studia wojskowe na Wydziale Pokładowym Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, uzyskując tytuł inżyniera nawigatora statku morskiego. Jest również absolwentem studiów dowódczo-sztabowych w Akademii Marynarki Wojennej ZSRR w Leningradzie (1980–1982). W okresie od 1991 do 1992 odbył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej w Warszawie.

Służba wojskowa Na pierwsze stanowisko służbowe wyznaczono go do 3 dywizjonu kutrów torpedowych 3 Brygady Kutrów Torpedowych w Gdyni, gdzie został dowódcą działu II rakietowo-artyleryjskiego kutra rakietowego projektu 205 ORP „Hel”. W 1973 objął podobne stanowisko na bliźniaczym okręcie ORP „Oksywie” z 1. dywizjonu Kutrów Rakietowo-Torpedowych 3 Flotylli Okrętów w Gdyni. Od 1974 do 1980 był kolejno oficerem flagowym broni rakietowo-artyleryjskiej (1974–1979) oraz szefem Sztabu – zastępcą dowódcy (1979–1980) w 2 dywizjonie Kutrów Rakietowo-Torpedowych 3 Flotylli Okrętów. Następnie pełnił funkcję starszego oficera w Oddziale Operacyjnym Sztabu Marynarki Wojennej w Gdyni, a w latach 1985–1988 dowodził 2 dywizjonem Kutrów Rakietowo-Torpedowych.

W 1988 został szefem Wydziału Operacyjno-Szkoleniowego – zastępcą szefa Sztabu 3 Flotylli Okrętów, natomiast w okresie od 1990 do 1996 kierował Sztabem 3 Flotylli Okrętów, będąc jednocześnie I zastępcą dowódcy tego związku taktycznego. Potem przeszedł do Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni, w której zajmował stanowisko zastępcy komendanta ds. ogólnych. Od 2002 dowodził 9 Flotyllą Obrony Wybrzeża na Helu. W 2005 wyznaczono go szefem Szefostwa Szkolenia Morskiego – zastępcą szefa Szkolenia w Dowództwie Marynarki Wojennej w Gdyni.

Odszedł do rezerwy – uroczyste pożegnanie kontradmirała i innych odchodzących oficerów odbyło się 30 stycznia 2008 r.

Awansował kolejno na stopnie oficerskie: podporucznika marynarki – 1970 porucznika marynarki – 1973 kapitana marynarki – 1977 komandora podporucznika – 1981 komandora porucznika – 1985 komandora – 1989 kontradmirała – 2002

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal Siły „Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju

Przypisy

Bibliografia Płk Mariusz Jędrzejko, ppłk Marek Paszkowski, mjr Mariusz Krogulski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989–2002), Wydawnictwo Von Borowiecky, Warszawa 2002,

Kategoria:Absolwenci Akademii Obrony Narodowej Kategoria:Absolwenci Akademii Marynarki Wojennej im. N. Kuzniecowa Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej Kategoria:Kontradmirałowie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Prezesi Floty Gdynia Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi