Medal Służby Ogólnej w Kanadzie, skr. Medal Kanady () – jeden z medali kampanii brytyjskich, usankcjonowany w styczniu 1899, 29 lat po ostatnim upamiętnianym przez medal zdarzeniu.
Zasady nadawania Medal był przyznawany członkom imperialnych i kanadyjskich sił, które wzięły udział w tłumieniu ataków Fenian i pierwszego buntu Metysów pod dowództwem Louisa Riela, to ostatnie zdarzenie odnosi się w zasadzie do ekspedycji nad rzekę Red River.
Ponieważ medal nie był wydany aż do roku 1899, przyznawany był tylko na wniosek odbiorcy, który musiał spełnić przynajmniej jeden z następujących warunków: być w czynnej służbie w polu; służyć jako ochrona w dowolnym miejscu gdzie spodziewany był atak nieprzyjaciela; udowodnić szczegółowo przebieg swojej służby lub pełnionych obowiązków.
Klamry medalu Fenian Raid (1866) Fenian Raid (1870) Red River (1870)
Medal przyznawano zawsze z klamrami.
Opis medalu Okrągły, srebrny medal o średnicy 1,42 cala.
Awers: wizerunek królowej Wiktorii w diademie i welonie oraz legenda VICTORIA REGINA ET IMPERATRIX.
Rewers: falująca na wietrze flaga Kanady, otoczona wieńcem z liści klonu zwieńczonym słowem CANADA.
Na grzbiecie medalu grawerowano nazwisko, numer służbowy, stopień i nazwę jednostki odbiorcy.
Wydano 16 668 medali, z tego 15 300 dla jednostek kanadyjskich.
Zobacz też Medale kampanii brytyjskich
Kategoria:Medale kampanii brytyjskich