Kazimierz Krukowski, ps. Lopek (ur. 2 lutego 1901 w Łodzi, zm. 24 grudnia 1984 w Warszawie) – polski aktor kabaretowy, rewiowy i filmowy żydowskiego pochodzenia, a także piosenkarz, konferansjer, reżyser i autor tekstów. Wykonywał piosenki i monologi tak znanych poetów, jak: Marian Hemar, Jerzy Jurandot, Antoni Słonimski, Julian Tuwim czy Andrzej Włast.

Kariera zawodowa Młodość W latach 1920–1923 ukończył studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i na Wydziale Dramatycznym Konserwatorium Muzycznego w Warszawie, w klasie śpiewu. Swój pierwszy angaż do kabaretu Qui Pro Quo, zawdzięczał kuzynowi Julianowi Tuwimowi, który polecił go dyrektorowi Jerzemu Boczkowskiemu.

Pierwszą piosenkę Puchowy śniegu tren nagrał pod pseudonimem Kazimierz Zawisza w Studiu Nagrań Bronisława Rudzkiego w tym samym roku.

Występy w kabaretach W okresie dwudziestolecia międzywojennego, występował w teatrach i kabaretach stołecznych: Qui Pro Quo (1924–1930), Banda (1931–1932), Morskie Oko (1933), Cyganeria, Cyrulik Warszawski, Wielka Rewia, a w 1939 założył własny teatr Ali Baba.

Kariera filmowa Na srebrnym ekranie po raz pierwszy pojawił się w 1927, tworząc wraz z Adolfem Dymszą popularną parę komików, znaną powszechnie jako Lopek i Florek. Słynny duet pojawił się między innymi w takich filmach jak: Janko muzykant (1930), Ułani, ułani, chłopcy malowani (1932). Ponadto zagrał w filmach: 10% dla mnie (1933), Co mój mąż robi w nocy… (1934) i legendarnym Ada, to nie wypada (1936).

II wojna światowa Po wybuchu wojny początkowo występował na terenach okupowanych przez Związek Radziecki, następnie wstąpił do armii gen. Władysława Andersa, prowadził teatr wojskowy i współpracował z zespołami teatralnymi Polskich Sił Zbrojnych w Iraku, Palestynie, Egipcie i we Włoszech.

Działalność po wojnie Po wojnie Kazimierz Krukowski pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Argentynie, gdzie prowadził z Jerzym Petersburskim teatr El Nacional, w którym wystawił musical Blue Sky Milonga. mały|326x326px|Adolf Dymsza jako Felek (z lewej), Zula Pogorzelska jako Helka i Kazimierz Krukowski jako Lopek w jednej ze scen filmu Ułani, ułani, chłopcy malowani

Powrót do kraju Do kraju powrócił 28 września 1956 roku. Był dyrektorem i kierownikiem artystycznym warszawskich teatrów Syrena i Buffo, a później w latach 1962–1969 kierownikiem artystycznym autorskiego kabaretu satyryczno-literackiego U Lopka, działającego na tak zwanym półpięterku w kawiarni Bristol.

W 1978 Lopek Krukowski zrobił w telewizji cykl przedwojennych programów kabaretowych, zarejestrowanych archiwalnie w cyklu Mała Antologia Kabaretów Krukowskiego. W 1979 otrzymał Nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za całokształt pracy artystycznej oraz osiągnięcia w dziedzinie programów rozrywkowych TVP.

Przewodniczył Państwowej Komisji Egzaminacyjnej dla Artystów Estrady. Członek Związku Artystów Scen Polskich (1924–1950), SPATiF-ZASP (1950–1982), ZAiKS (1928–1984).

Życie prywatne Syn Stanisława Krukowskiego, lekarza wojskowego, i Doroty z domu Rozenblat. Był kuzynem Ireny i Juliana Tuwimów.

Jako zagorzały kibic piłki nożnej w 1982 roku ufundował nagrodę dla piłkarza, który strzeli pierwszą bramkę dla Polski w czasie mundialu w Hiszpanii. Pierwszą bramkę zdobył Włodzimierz Smolarek.

Żoną Krukowskiego była Władysława Krukowska (1907–1983), tancerka i aktorka (m.in. Rok 1914). Kazimierz Krukowski wraz z żoną spoczywa w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 225-1-20).

Ordery i odznaczenia thumb|Tablica upamiętniająca teatrzyk Qui Pro Quo i jego artystów na Senatorskiej 29/31 w Warszawie Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)Uznanie dla twórców kultury, [w:] Trybuna Robotnicza, nr 170, 19 lipca 1984, s. 1–2. Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967)Wieczór Tysiąclecia. Odznaki dla warszawskich artystów, "Trybuna Ludu", nr 66, 7 marca 1967, s. 5. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1965)

Filmografia thumb|Grób Kazimierza Krukowskiego i jego żony Władysławy Krukowskiej na cmentarzu Powązkowskim Filmy (lata 1927–1939) 1927 – Ziemia obiecana, jako agent giełdowy 1928 – Tajemnica starego rodu, jako Rekrut Moryc 1930 – Niebezpieczny romans, jako Paser 1930 – Janko Muzykant, jako Lopek 1932 – Pałac na kółkach, jako Ajzyk Rozkosznik 1932 – Ułani, ułani, chłopcy malowani, jako Lopek 1933 – Dziesięć procent dla mnie, jako Lopek 1934 – Co mój mąż robi w nocy…, jako Baron Lolo Carolescu 1935 – ABC miłości, jako Krupkowski, aktor rewiowy 1936 – Ada! To nie wypada!, jako Bemol, nauczyciel muzyki 1937 – Parada Warszawy

Filmy (po 1945) 1970 – Pan Dodek, jako reżyser 1981 – Miłość ci wszystko wybaczy, jako widz

Spektakle teatralne 1924 – 1, Qui Pro Quo 1924 – Skandal na scenie, „Stańczyk” 1925 – Pomalutku aż do skutku, „Qui Pro Quo” 1927 – CDP, czyli Centrala Dowcipu Polskiego, „Qui Pro Quo” 1927 – Na wesoło, „Perskie Oko” 1928 – Jubileusz Qui Pro Quo, „Qui Pro Quo” 1929 – Budżet wiosenny, „Qui Pro Quo” 1930 – Parada gwiazd, „Morskie Oko” 1931 – Ta Banda pięknie gra, „Banda” 1931 – Halo, Malicka i Sawan, „Morskie Oko” 1931 – Przebój Warszawy, „Morskie Oko” 1933 – Lopek na LOPP, „Morskie Oko” 1934 – Kobieta nr 5012, „Cyganeria” 1935 – Kawiarenka, „Wielka Rewia” 1936 – Potarz i Perlmutter, „Wielka Rewia” 1936 – Całus i nic więcej, „Wielka Rewia” 1936 – Jutro będzie lepiej, „Wielka Rewia” 1937 – Frontem do radości, „Cyrulik Warszawski” 1937 – Całus i nic więcej, „Bagatela” 1937 – Wiosenna parada gwiazd, „Wielka Rewia” 1937 – Jaś u raju bram, „Cyrulik Warszawski” 1937 – Co wolno wojewodzie, „13 rzędów” 1937 – Dla ciebie, Warszawo, „Wielka Rewia” 1939 – Szukamy gwiazd, „Wielka Rewia”

Dyskografia 1926 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord 1927 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord 1927 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord 1929 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” śpiew z towarzyszeniem fortepianu Syrena Rekord 1930 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord 1930 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Morskie Oko” Syrena Rekord 1931 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” śpiew Piosenki z rewii „Złote szaleństwo” z teatru „Morskie Oko” Syrena Rekord 1931 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” śpiew Piosenki z rewii „Hallo! Malicka i Sawan! z teatru „morskie Oko” Syrena Rekord 1932 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Banda” śpiew Syrena Rekord 1934 – Kazimierz Krukowski śpiew z akompaniamentem fortepianu Syrena Rekord

Publikacje Kazimierz Krukowski był autorem książek, a także wielu tekstów, piosenek kabaretowych oraz utworów satyrycznych i felietonów. Moja Warszawka, 1968 Antologia Kabaretów, 1979 Z Melpomeną na emigracji

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 30 sierpnia 2011] Kazimierz Krukowski, Biblioteka Polskiej Piosenki

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Dyrektorzy Teatru Syrena w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy artyści kabaretowi Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Polscy wokaliści Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1984