Apozycja () – użycie dwóch wyrazów (zwykle rzeczowników) w tej samej formie fleksyjnej, czyli w związku zgody. Drugie (najczęściej) słowo jest przydawką lub dopowiedzeniem pierwszego.
Przykłady apozycji: miasto Łódź, na rzece Wiśle, z prezesem Nowakiem.
Apozycja stosowana jest też jako figura retoryczna i wówczas bywa nazywana epexegesis (łac. interpretatio). Przy takim użyciu jedno słowo jakby dointerpretowuje drugie lub nawet je przedefiniowuje.
Przykłady apozycji w literaturze: „Litwo, ojczyzno moja...” (Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz) „O Warto, rzeko, wodo rodzona... (Maryla Wolska, Straż nad Wartą)
Bibliografia Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1970, wyd. III, bez ISBN.
Kategoria:Środki stylistyczne