Włodzimierz Andrzej Kiniorski, ps. „Kinior” (ur. 15 lipca 1952 w Zagnańsku) – polski muzyk, kompozytor, multiinstrumentalista grający m.in. na saksofonie. Członek Stowarzyszenia Autorów ZAIKS, PSJ, SAWP.

Kariera muzyczna Wywodzi się ze środowiska jazzowego. Swą muzyczną przygodę rozpoczynał w amatorskich grupach młodzieżowych Elektrony, a później Farady z Radomia. Kolejny - już bardziej dojrzały etap w karierze muzyka to jego działalność jako współzałożyciela radomskich formacji StopBogdan Bogiel, Grzegorz Kuczyński, Jerzy Redlich, Folder III Festiwalu Młodzieżowej Muzyki Współczesnej, Kalisz 1973, a następnie Integracja, którą współtworzył m.in. ze Stanisławem Zybowskim, Wojciechem Jaske i Zbigniewem Nowakowskim. Obydwa zespoły były nagradzane na lokalnych przeglądach i konkursach, zaś pierwsze muzyczne przeprowadzki saksofonisty związane są z Kielcami i Częstochową. W kolejnych latach zyskał on uznanie zarówno wśród muzyków, publiczności, jak i krytyków, zdobywając wiele nagród na festiwalach jazzowych w kraju (m.in. Jazz Juniors, Jazz nad Odrą, Nagroda im. Krzysztofa Komedy) i za granicą. Wraz z rozwojem kariery do free jazzowych korzeni doszła jego fascynacja muzyką etniczną, elektroniczną i współczesną.

Przez słuchaczy kojarzony głównie ze współpracy z zespołami: Tie Break, Izrael, Young Power, Graal czy Brygada Kryzys. Nagrywał, bądź koncertował także z Bobem Stewartem, Steve’em Kindlerem, Tomaszem Stańką, Michałem Urbaniakiem, Stanisławem Sojką, Grzegorzem Ciechowskim (Obywatel G.C.), a także z innymi oprócz Izraela, reggaeowymi formacjami – to jest: Daab, R.A.P., Trebunie-Tutki (jako Trebunie Tutki and Kinior Orchestra) i Twinkle Brothers. Ponadto współpracował z takimi zespołami (w tym z tymi założonymi przez siebie) i wykonawcami jak: Blejtram (jednym z członków grupy był kilkunastoletni wówczas student Włodek Pawlik), Sunday Band, Moko, Stan d'Art, Free Cooperation, PAFF, KI-NO (Kiniorski-Nowakowski), Mamadou Diouf (jako Mamadou Diouf and Kinior Orchestra), Norman Grant, Plastig Bag, czy Sony Robertson.

Jest autorem muzyki do filmów dokumentalnych: Andrzej Strumiłło, Dalaj Lama i Zdzisław Beksiński. Realizował działania multimedialne między innymi z Piotrem Bikontem, Markiem Chołoniewskim, Pawłem Dudzińskim, Krzysztofem Knittlem i Marcinem Krzyżanowskim. Artysta jest także związany z Teatrem im. Stanisława Ignacy Witkiewicza w Zakopanem, Teatrem Klinika Lalek w Wolimierzu, Teatrem Powszechnym w Warszawie, Teatrem Bückleina w Krakowie. W 1997 roku otrzymał Złotą Maskę za muzykę do sztuki Eugèna Ionesco pt. Krzesła, którą wystawiano w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Jest także inicjatorem festiwalu Flap People w Łodzi.

W 1986 roku w studiu Polskiego Radia zrealizował cykl nagrań solowych pt. Nang Pa, zainspirowaną muzyką współczesną. W 1987 roku wystąpił na Festiwalu w Jarocinie, gdzie zagrał z muzyki współpracującymi z nim w pracowni artystycznej PAFF. Na przełomie lat 80 i 90. mieszkał w Londynie, gdzie wziął udział w nagraniu albumu grupy Izrael pt. 1991. Ponadto reprezentował Polskę na Targach Expo 98 w Lizbonie.

28 października 2003 roku wziął udział w Zaduszkach Jazzowych, połączonych z obchodami 30-lecia radomskiej grupy jazz-rockowej Integracja, które odbyły się w Radomiu w MDK przy ul. Daszyńskiego.

Muzyk uczestniczył w nagraniach kilkudziesięciu płyt. Wydał cztery albumy solowe.

Praktykuje buddyzm.

Ważniejsze nagrody i wyróżnienia 1973 – Nagroda za kompozycję Ptasi kierat, wykonaną z własną grupą Stop oraz nagroda indywidualna (z inicjatywy Zbigniewa Namysłowskiego) w postaci udziału w Warsztatach Muzycznych w Chodzieży 1975 – II miejsce dla zespołu Integracja na III Młodzieżowym Festiwalu Muzycznym w Katowicach ? – Jazz Juniors – Nagroda Główna dla zespołu Moko (lider, instrumentalista grupy) 1985 – Nagroda im. Krzysztofa Komedy (Nagroda indywidualna) 1986 – Jazz nad Odrą – Grand Prix dla formacji Stan d’Art (współzałożyciel, kompozytor, instrumentalista zespołu) 1987 – 3. miejsce na liście saksofonistów tenorowych, według ankiety czasopisma Jazz Forum 1994 – nagroda na Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film dla teledysku do utworu ’O sole mio (reż. Robert Baliński) 1994 – Nagroda Wojewody Kieleckiego za pełną zaangażowania pracę na rzecz upowszechniania na Kielecczyźnie szeroko rozumianej kultury 1996 – Nagroda Dyrektora Wydziału Kultury, Sportu i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach za pełną zaangażowania pracę na rzecz tworzenia i upowszechniania kultury 1996 – Skrzydła '96 (nagroda redakcji dziennika Słowo Ludu): za całokształt twórczości artystycznej i promowanie Kielecczyzny poza jej granicami 1996 – Album pt. ...w Sherwood (płyta zespołu Trebunie-Tutki z udziałem W. Kiniorskiego, Adriana Sherwooda, Twinkle Brothers i chóru afrykańskiego) został uznany trzecim albumem dziesięciolecia Word Charts Europe EBU / 1997 – Złota Maska '97” za muzykę do sztuki pt. Krzesła, autorstwa Eugèna Ionesco, wystawianego w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (nagroda artystyczna Wojewodów: Bielskiego, Częstochowskiego, Katowickiego i Opolskiego) 2000 – African Snow – „Płyta września 2000” w kategorii: World music w World Entertainment Network na liście przebojów Word Music Charts Europe (w latach 1994, 1996, 1999) 2001 – odznaczony Srebrny Krzyż Zasługi wręczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 2007 – „Wyróżnienie Gminy Zagnańsk” dla szczególnie zasłużonego w rozwoju gminy 2012 – Świętokrzyska Nagroda Kultury

Dyskografia 1987: Stan d'Art – Undergrajdoł 1987: Kobranocka – Kwiaty na żywopłocie (gościnnie) 1987: Young Power – Young Power 1988: Young Power – Nam Myo Ho Renge Kyo 1989: Ireneusz Dudek – Nowa płyta 1991: Izrael – 1991 1991: Paff – 1989 1992: Brygada Kryzys – Cosmopolis 1993: Opera, Gawliński i Opera 1987–1988 1994: Izrael – Życie jak muzyka – Live ’93 1997: Graal – Darmozjad 2000: Trebunie-Tutki & Orkiestra Kiniora – Góral-Ska Apo-Calipso 2002: K.A.S.A. – Za friko 2004: Trebunie-Tutki & Orkiestra Kiniora – Etno Techno 2006: Kinior Sky Orkiestra – Odmieniec 2006: Izrael – W Koperniku – Live 2007: Graal – Live In Bohema Jazz Club 2007: Krzysztof Trebunia Tutka & Kinior – Juhaskie Bazynio 2008: Kinior i Bielinianki – Ludovizja 2008: Izrael, Dża ludzie 2009: Ch&K&K (M. Chołoniewski, K. Knittel, W. Kiniorski) – Myriam 2010: Augusta i Kinior – Bee 2010: Augusta i Kinior – Intarsja 2010: Izrael – Izrael meets Mad Professor & Joe Ariwa 2011: Dorota Ficoń & Włodzimierz KINIOR Kiniorski – Popylone pienie (Witkacy) 2014: Pomianowska & Kinior – Dwugłowy smok. Festiwal Wolność i Pokój 2016: Grażyna Szapołowska – Kochaj mnie

Albumy solowe: 2019: Falując

Filmografia Muzyka Pijak (1990) Trucizna (1996) Park (1999) Człowieku (2005) Klajmax (2011) Wątpliwości (2012) Incydent (2012) Grudniowe rozmowy (2012) Dreamland (2018)

Opracowania muzyczne Classic Polo (1996)

Wykonanie muzyki Classic Polo (1996) Darmozjad polski (1997) Ja się nie boję braci Rojek (2003)

Przypisy

Linki zewnętrzne Strona internetowa Włodzimierza Kiniorskiego Autoryzowany blog Włodzimierza Kiniorskiego

Kategoria:Artyści związani z Radomiem Kategoria:Muzycy Brygady Kryzys Kategoria:Muzycy Izraela Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagnańsku Kategoria:Muzycy związani z Częstochową Kategoria:Muzycy związani z Kielcami Kategoria:Polscy kompozytorzy jazzowi Kategoria:Polscy multiinstrumentaliści Kategoria:Polscy saksofoniści jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1952