thumb|200px|Tybetańskie przedstawienie Jamy. Jama (skr. यम, yama) – hinduistyczny bóg śmierci i zmarłych, w mitologii wedyjskiej władca zaświatów, Pan Dharmy, strażnik kierunku (lokapala) południowego.
Można znaleźć wzmiankę o Jamie w kanonie palijskim, dzięki czemu wszedł do buddyzmu, mitologii chińskiej, tybetańskiej, koreańskiej i japońskiej.
Znaczenie Bóg Jama bywa przedstawiany też jako : "sędzia zmarłych". władca pitryloki.
Postaci powiązane siostra: Jami posłańcy: sowa i gołąb, dwa psy, Śmierć
Recepcja w literaturze hinduistycznej Rygweda zawiera 4 hymny kierowane bezpośrednio do Jamy. Według mitu wedyjskiego Jama był najstarszym synem Wiwaswata, słońca i pierwszym śmiertelnikiem, który narodził się na ziemi i osiągnął świat niebiański (w późniejszym hinduizmie jednak twierdzono, iż tym człowiekiem był Manu). Wiwaswat mianował Jamę królem zmarłych. W religii nie odgrywa większej roli, ma natomiast duże znaczenie mitologiczne. Jama bywa identyfikowany z czasem.
Recepcja w innych religiach Jama indyjski porównywany jest z irańskim Jimą (Dżemszydem) i buddyjskim Yánluówángiem (Jamą).
Zobacz też
Jam (bóg)
Przypisy
Kategoria:Strażnicy stron świata w hinduizmie Kategoria:Bóstwa śmierci Kategoria:Kult zmarłych w hinduizmie Kategoria:Pies w hinduizmie