Siarczek żelaza(II), FeS – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i żelaza na II stopniu utlenienia. Podobnie jak tlenek żelaza(II), jest związkiem niestechiometrycznym (bertolidem). W przyrodzie występuje jako ferromagnetyczny minerał pirotyn.
Otrzymywanie Można go otrzymać poprzez syntezę z pierwiastków w wysokiej temperaturze, roztwarzając opiłki żelaza w stopionej siarce:
Inne metody: działanie siarczkiem amonu na roztwory soli żelaza(II): prażenie pirytu w temperaturze ok. 530 °C bez dostępu powietrza:
Właściwości Budowa i właściwości magnetyczne Tworzy heksagonalne kryształy. Należy do grupy związków niestechiometrycznych, tzw. bertolidów. Pomimo że jego wzór zapisywany jest zwykle jako FeS, to w rzeczywistości występuje w nim niedobór jonów żelaza(II), a skład preparatów otrzymywanych różnymi metodami jest zmienny, dochodząc do Fe0,87S. Od składu zależą jego właściwości magnetyczne. Jeżeli zawartość żelaza jest mniejsza niż Fe0,91S, to związek jest ferrimagnetykiem, a powyżej tej wartości jest paramagnetykiem.
Właściwości chemiczne Pod wpływem kwasów nieutleniających rozkłada się z wytworzeniem siarkowodoru, np.:
Reakcja ta jest wykorzystywana do laboratoryjnego wytwarzania tego gazu.
Przypisy
Żelaza(II), siarczek Kategoria:Związki żelaza(II)