mały|Jozef Mikulasek - twórca fujar słowackich mały|Słowacki muzyk i twórca instrumentów Ľubomír Párička gra na fujarze thumb|right|200px|Fujara słowacka Fujara słowackaPolska nazwa stosowana m.in. przez muzycznych profesjonalistów w celu odróżnienia od innych instrumentów o podobnej nazwie., także fujara pasterska, fujaraW Polsce nazwa używana tylko w jednoznacznych kontekstach., słowacka fujara pasterska – regionalny instrument słowacki, wywodzący się z kultury pasterskiej.
Opis Rodzaj fletu o znacznych rozmiarach, średnio od 1,5 do 2 metrów (największy znany egzemplarz mierzy 4 metry). Pochodzi z terenów zwanych Podpolaniem, tj. z otoczenia masywu górskiego Polany w środkowej Słowacji, leżącego na wschód od Zwolenia i Bańskiej Bystrzycy. Głównym ośrodkiem produkcji fujar pozostaje dziś rejon miasta Detva.
Fujara pasterska wykonywana jest zazwyczaj z drewna bzu czarnego powlekanego olejem lnianym i składa się z: części zasadniczej (o średnicy do 5 cm), w jej dolnej części znajdują się trzy otwory palcowe; łącznika, części dodatkowej z ustnikiem (o średnicy do 3 cm).
Fujara pasterska nierzadko jest misternie zdobiona, zazwyczaj ornamentem roślinnym.
Gra na instrumencie wymaga przybrania postawy stojącej. Opiera się w głównej mierze na mikrotonach i przegłosach wydobywanych przy pomocy specjalnych technik gry, wśród których najbardziej charakterystyczną jest tzw. rozfuk.
W 2005 roku fujara słowacka została proklamowana arcydziełem ustnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkości, a w 2008 roku wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Galeria
Zobacz też fujara – ujednoznacznienie
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Instrumenty dęte drewniane Kategoria:Obiekty z listy niematerialnego dziedzictwa UNESCO Kategoria:Kultura na Słowacji