thumb|Korowaj jest też wypiekany w innych krajach. Tutaj korowaj ukraiński|230px Korowaj (, ) – rodzaj kołacza, tradycyjnego, obrzędowego pieczywa pszennego lub żytniego, najczęściej weselnego. Jest to duży bochen chleba lub specjalny placek ozdobiony dekoracjami z ciasta (zajączki, ptaszki), jagód lub kwiatów. Dekorowany był również formami w kształcie rozet, kwiatów albo słońca i księżyca. Tradycyjnie przygotowywany jest w Polsce, Białorusi, Bułgari, Ukrainie, oraz Rosji.
W Polsce przed weselem w domu panny młodej gromadziły się specjalnie zaproszone gospodynie zwane korowajnicami, aby przy śpiewie, rozmowach i tańcach przygotować ciasto na korowaj. Zwracały one szczególną uwagę na zachowanie właściwej kolejności pieśni, ponieważ wierzono, że pominięcie któregokolwiek elementu obrzędu sprawi, iż korowaj utraci swoją moc. W ceremonii tej uczestniczyły wyłącznie kobiety, które z wielką starannością, dobrą myślą i Bożym błogosławieństwem wyrabiały ciasto oraz przygotowywały ozdoby na korowaj. Polskie dzieci częstowano korowajczykami:
„…gdy byłam dzieckiem przychodziliśmy pod okna tam, gdzie odbywały się przyjęcia weselne i przez okna widzieliśmy stojącego na stole korowaja, a nas dzieci częstowano małymi bułeczkami tzw. Korowajczykami.”
W Polsce został wpisany na krajową listę produktów tradycyjnych. Co roku w Polsce odbywa się festiwal nazwany "Festiwal Korowaja Mielnickiego".
Przypisy
Bibliografia Piękno użyteczne czy piękno ginące, pod red. B. Kopczyńskiej-Jaworskiej i M. Niewiadomskiej-Rudnickiej, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Łódź 1997,
Kategoria:Pieczywo obrzędowe Kategoria:Zwyczaje słowiańskie Kategoria:Potrawy weselne