Jerzy Parzyński (ur. 19 sierpnia 1929 w Warszawie, zm. 12 lutego 1994 w Krakowie) – adwokat, krytyk muzyczny, dziennikarz, instruktor harcerski, harcmistrz, uczestnik powstania warszawskiego.
Urodził się jako syn adwokata i śpiewaczki operowej Janiny Tisserant-Parzyńskiej. Uczęszczał do Gimnazjum im. Jana Zamojskiego w Warszawie.
Podczas II wojny światowej działał w Szarych Szeregach. W czasie powstania warszawskiego używał pseudonimu „Ryś”, walczył w Śródmieściu Południowym. Był łącznikiem zgrupowania mjr. „Redy”, a następnie rtm. „Ruczaja”. Po kapitulacji wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. Został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po opuszczeniu Warszawy zamieszkał w Filipowicach pod Krakowem, gdzie założył drużynę harcerską. W 1945 wraz z rodziną przeniósł się do Krakowa, gdzie ukończył Liceum im. B. Nowodworskiego. Po zdaniu matury w 1948 rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunkach prawo i muzykologia, które ukończył w 1952; w 1968 obronił na Uniwersytecie Warszawskim doktorat z zakresu prawa prasowego.
Od 1953 był związany z „Echem Krakowa” jako radca prawny; publikował również artykuły prawnicze i muzyczne.
Od początku pobytu w Krakowie działał jako instruktor harcerski. Prowadził drużynę harcerską, następnie krakowski Szczep „Huragan”. W latach 1956–1962 oraz 1981–1985 był członkiem Komendy Chorągwi Krakowskiej ZHP. Uczestniczył także w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.
Był drugim, po ustąpieniu hm. Stanisława Krawczyńskiego, przewodniczącym krakowskiego Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego. 27 marca 1983 został wybrany na przewodniczącego niejawnego Ruchu Harcerskiego i funkcję tę pełnił do czerwca 1988, a następnie do stycznia 1989 był jego wiceprzewodniczącym. W styczniu 1985, jako przewodniczący niejawnego Ruchu Harcerskiego, spotkał się na emigracji z Ryszardem Kaczorowskim, Kazimierzem Stepanem i Kazimierzem Sabbatem.
Wraz z grupą krakowskich harcerzy uczestniczył 6 września 1984 w harcerskiej pielgrzymce do letniej rezydencji Jana Pawła II w Castel Gandolfo, zakończonej ogniskiem harcerskim. W 1988 uczestniczył w IV Światowym Zlocie Harcerstwa Polskiego za Granicą w Rising Sun w stanie Maryland.
Należał do grona założycieli Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej; podpisał uchwałę o powołaniu ZHR i był członkiem Komitetu Założycielskiego ZHR oraz Tymczasowej Rady Naczelnej ZHP-1918.
Był autorem wydawnictw harcerskich Obóz harcerski oraz Ruch Harcerski Rzeczypospolitej 1983–1989.
11 listopada 1990 został odznaczony przez Prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność niepodległościową i harcerską.
Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Harcerstwo w Krakowie Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Pochowani na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 1994