Katastrofa tramwajowa w Warszawie – katastrofa, do której doszło 3 września 1987 na skrzyżowaniu ulic Wolskiej i Młynarskiej w Warszawie.

Katastrofa O godzinie 13:10 dwuwagonowy skład tramwajów 105N (numery taborowe 1032 i 1073) linii „27”, ruszający z przystanku PDT Wola w kierunku cmentarza Wolskiego, uderzył w prawy bok pierwszego w składzie wagonu linii „26” (numery taborowe 1049 i 1045), jadącego w kierunku Pragi. Skład „26” chwilę wcześniej niespodziewanie skręcił w lewo na nieodłożonej zwrotnicy, ustawionej do skrętu w lewo w ul. Młynarską, gdzie wcześniej skręt techniczny wykonał tramwaj linii „1”.

Spośród sześciu ofiar śmiertelnych trzy zginęły na miejscu, a pozostałe zmarły w szpitalach. Rannych zostało blisko sto osób.

Dwie godziny po katastrofie na stacji kolejowej Warszawa Włochy doszło do zderzenia dwóch pociągów, w wyniku którego śmierć poniosło 8 osób. W obu katastrofach tego dnia poszkodowanych zostało łącznie 135 osób, z czego 14 zmarło, 49 pozostawało w szpitalach, a 72 udzielono pomocy ambulatoryjnej.

Jako pierwsi pomocy medycznej udzielali na miejscu pracownicy Szpitala Zakaźnego przy ul. Wolskiej (współcześnie Wojewódzki Szpital Zakaźny). Później nadjechały karetki, straż pożarna ze specjalistycznym sprzętem, służby techniczne Miejskich Zakładów Komunikacyjnych (MZK) oraz milicja.

Decyzją prezydenta Warszawy Jerzego Bolesławskiego 4 września ogłoszono dniem żałoby w mieście i w województwie stołecznym. Odwołano spektakle teatralne, zamknięto kina i lokale rozrywkowe. Pogrzeby ofiar odbyły się na koszt miasta. Na apel ogłoszony w radiu i telewizji w dniu katastrofy do oddania krwi zgłosiło się 1351 osób. Stołeczna stacja krwiodawstwa nie mogła przyjąć wszystkich chętnych, więc punkty poboru uruchomiono także w szpitalach, a MZK organizowały transport do nich.

Dzień 3 września 1987 roku jest określany jako „czarny czwartek warszawskiej komunikacji miejskiej”.

Śledztwo i ustalenia komisji Jeszcze 3 września powołano komisje mające wyjaśnić przyczyny obu katastrof. Prokuratura Wojewódzka w Warszawie poinformowała, że 4 września tymczasowo aresztowano motorniczego tramwaju linii „26” pod zarzutem rażącego naruszenia zasad bezpieczeństwa ruchu, którego skutkiem była katastrofa. W drugiej połowie września przyczyna nadal nie była ustalona i rozważano awarię mechanizmu zwrotnicy oraz błąd człowieka.

W raporcie komisji, którego ustalenia opublikowano w 2023, wykluczono wpływ warunków pogodowych i usterek technicznych. Motorniczy linii „1”, wyjeżdżający z pętli technicznej przy ul. Staszica, skręcił z Wolskiej w Młynarską i po ręcznym przestawieniu zwrotnicy nie ustawił jej z powrotem do jazdy na wprost. Motorniczy składu linii „26” uzyskał uprawnienia kilka dni wcześniej i 3 września pracował w tym zawodzie szósty dzień, więc powinien mu towarzyszyć w kabinie patron nadzorujący jego pracę. Komisja ustaliła, że patron w chwili wypadku znajdował się poza kabiną, na fotelu za nią, i spał, a w sierpniu 1987 przepracował ponad 300 godzin.

W zaleceniach komisji wskazano na braki kadrowe w MZK. Motorniczowie pracowali średnio 49 godzin nadliczbowych miesięcznie, a kierowcy autobusów 54. Zwrócono też uwagę na brak specjalistycznego sprzętu przydatnego przy awariach i akcjach ratunkowych.

Galeria

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

Warszawa Kategoria:Tramwaje w Warszawie Warszawa Kategoria:Młynów (Warszawa) Kategoria:Katastrofy w Warszawie Warszawa Kategoria:1987 w Polsce Kategoria:Historia Warszawy po 1945