Bronisław Łagowski (ur. 8 lutego 1937) – polski filozof, historyk idei, eseista, publicysta, emerytowany profesor Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Mąż Elżbiety Paczkowskiej-Łagowskiej.

Życiorys W 1961 ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. Początkowo zajmował się estetyką. Stopień naukowy doktora filozofii uzyskał na podstawie rozprawy o myśli Stanisława Brzozowskiego w Uniwersytecie Jagiellońskim. Habilitował się w Polskiej Akademii Nauk w Warszawie na podstawie dorobku oraz pracy habilitacyjnej poświęconej filozofii politycznej Maurycego Mochnackiego.

W latach 1962–2000 był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Jagiellońskiego, m.in. na stanowisku zastępcy dyrektora Instytutu Filozofii do spraw dydaktyki. W ostatnim dziesięcioleciu swej kariery naukowo-dydaktycznej związał się z Uniwersytetem Pedagogicznym w Krakowie, gdzie był profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Filozofii Społecznej w Instytucie Filozofii i Socjologii.

Przez dwie kadencje był członkiem Komitetu Nauk Filozoficznych PAN. W pracy naukowej i dydaktycznej koncentrował się na historii idei, historii myśli społecznej, filozofii politycznej, filozofii prawa, filozofii historii.

Był członkiem PZPR, jednak, zdaniem m.in. Aleksandra Halla, cechował go krytyczny stosunek do oficjalnej ideologii i polityki władz. Na seminariach czytał z zaawansowanymi studentami m.in. Arona, Bierdiajewa, Schumpetera, Hayeka, Kołakowskiego, Ortegę y Gasseta, Poppera, Schmitta, Webera, romantyków polskich, XIX-wiecznych chrześcijańskich millenarystów, teologów wyzwolenia, encykliki papieży i klasyków myśli społecznej, od Platona poprzez Hobbesa, Rousseau i Kanta, Hume’a i Adama Smitha po Burke’a, Constanta, de Maistra i Tocqueville'a. Zdaniem A. Walickiego, w czasach PRL był jednym z nielicznych pracowników uniwersytetu, którym – pomimo spełnienia wszelkich wymogów naukowych – zablokowano nominację na stanowisko docenta. Nie był jednak bezkrytycznym zwolennikiem opozycji lub „Solidarności”.

Łagowski reprezentuje w spojrzeniu na politykę stanowisko realistyczne i racjonalistyczne, wywodzące się z tradycji oświeceniowej. Jego wizja jest synkretyczna, wg badaczy spójnie łącząca w sobie elementy liberalizmu, konserwatyzmu i świeckiej, lewicowej myśli społecznej.

W latach 70. XX wieku publikował w „Tygodniku Powszechnym” pod pseudonimami Jan Demboróg i Piotr Myszkowski. Jest autorem kilku książek i licznych artykułów naukowych opublikowanych w czasopismach fachowych („Studia Filozoficzne”, „Reports on Philosophy”, „Universitas”), a także esejów ogłoszonych w czołowych periodykach kulturalnych („Twórczość”, „Polityka Polska”, „Europa. Tygodnik Idei”, „Res Publica Nowa”, „Przegląd Polityczny”), felietonów i wywiadów drukowanych w tygodnikach opiniotwórczych i prasie codziennej („Tygodnik Powszechny”, „Zdanie”, Życie Gospodarcze”, Nowe Życie Gospodarcze”, „Kapitalista Powszechny”, „Przegląd Tygodniowy”, „Polityka”, „Gazeta Wyborcza”, „Przegląd”, „Krytyka Polityczna”). Obecnie jest stałym felietonistą tygodnika opinii „Przegląd”.

W maju 1997 uhonorowany został nagrodą Krakowska Książka Miesiąca za Szkice antyspołeczne. Otrzymał również Nagrodę Fundacji im. Andrzeja Urbańczyka oraz nagrodę Fundacji im. Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich. W 2008, z okazji 70. urodzin Bronisława Łagowskiego, ukazała się w Krakowie Księga Jubileuszowa złożona z artykułów jego przyjaciół i uczniów („Teka Łagowskiego”, red. P. Bartula, K. Haremska, Księgarnia Akademicka, Kraków 2008).

Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski(22 maja 2000), Odznaka „Honoris Gratia” (2007), Medal „Zasłużony dla Tolerancji” (2010). Nagroda „Miesięcznika Literackiego” (1987) za książkę "Co jest lepsze od prawdy?" (Wydawnictwo Literackie)Nagrody „Miesięcznika Literackiego”, „Życie Warszawy”, nr 140, 17 czerwca 1987, s. 2. Kowadło Kuźnicy (2015)

Publikacje i książki Filozofia polityczna Maurycego Mochnackiego, Wydawnictwo Literackie. Kraków 1981, . Co jest lepsze od prawdy?, Wydawnictwo Literackie. Kraków 1986, . Liberalna kontrrewolucja, Centrum im. Adama Smitha, cop. 1994, Szkice antyspołeczne, Księgarnia Akademicka, Łagodny protest obywatelski, Księgarnia Akademicka, Duch i bezduszność III Rzeczypospolitej. Rozważania. Universitas, Pochwała politycznej bierności, Wydawnictwo Sprawy Polityczne. Warszawa 2008, . Teka Łagowskiego. Księga Jubileuszowa z okazji 70. urodzin Profesora Bronisława Łagowskiego. Księgarnia Akademicka. Kraków 2008, . Symbole pożarły rzeczywistość. Universitas, Kraków 2011. . 374 s. Polska chora na Rosję, Oratio Recta, Warszawa 2016. . Fałszywa historia, błędna polityka, Oratio Recta, Warszawa 2017. . Państwo znikąd, Oratio Recta, Warszawa 2017. .

Przypisy „Wybór publicystyki z prawie trzydziestu lat krakowskiego filozofa polityki i historyka idei, reprezentującego mocno kontrowersyjną, ale z pewnością zasługującą na poważne potraktowanie oraz znakomitą warsztatowo, wersję konserwatywnego stylu myślenia politycznego”. „Arcana” nr 89 (5/2009) Przewód habilitacyjny Łagowskiego, rozpoczęty w Uniwersytecie Jagiellońskim, został przeniesiony do Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Rozprawa habilitacyjna wydrukowana została przez UJ w r. 1977 w m nakładzie 66 sztuk jedynie na potrzeby formalnego przewodu (średni nakład prac habilitacyjnych wynosił kilkaset egz.). W szerszym nakładzie praca ta mogła ukazać się dopiero po posierpniowej odwilży w krakowskim Wydawnictwie Literackim. Zob: A. Walicki, „Łagowski jest tylko jeden”. „Przegląd”, nr 6/2007. W sprawie realizmu i racjonalizmu Łagowskiego zob. A. Walicki, dz. cyt., R. Krasowski, dz. cyt., idem: „Czekając na odwilż: czyli umysł nadal zniewolony”. „Życie” z dn. 2002-06-29: https://archive.is/20161015132813/http://www.niniwa22.esy.es/walicki.htm „W Łagowskim intelektualiście należącym do PZPR ceni Walicki z kolei otwarcie wyrażaną pogardę do ideologicznej legitymizacji systemu i poszukiwanie jej w racji stanu, a także stawianie – podobnie jak Dzielski – na ewolucję systemu w kierunku liberalnym, w szczególności w sferze gospodarczej.” Aleksander Hall, „Antykomunista, który broni PRL”. W: Polityka, 19.07.2010. Na temat liberalizmu ekonomicznego Łagowskiego i jego krytyki socjalistycznych tendencji pierwszej Solidarności (z lat 1980-81) zob.: A. Arato, F. Feher, Crisis and Reform in Eastern Europe. 1991; p. 389.

Zob: Michał Łuczewski, „Od socjalizmu do konserwatyzmu i dekadentyzmu. Przemiany polskiej lewicy po 1989 roku”. Ośrodek Myśli Politycznej. 2020-09-06. http://www.omp.org.pl/artykul.php?artykul=152#_ftnref59

Zob. esej P. Piotrowskiego „Liberalno-konserwatywny okcydentalizm Bronisława Łagowskiego”. „Filo-sofia” nr 1(2)/2002, ss: 115-130, ISSN 1642-3267 :https://web.archive.org/web/20140101064055/http://www.filo-sofija.byd.pl/userfiles/nr2_p_piotrowski.pdf Zob: Roman Graczyk, „PRL (nie)oswojona.” „Gazeta Wyborcza” z dn. 5. sierpnia 2000 W tej kwestii zob. m.in. Robert Krasowski, Realizm polityczny, czyli jak nauczyć Polaków, że warto kierować się rozumem. „Życie” z dn. 2002-06-01 Zob: Rozmowę Janiny Paradowskiej z B. Ł. w: Tygodnik Polityka z 19 maja 2010. Podobnie ocenił habilitację Łagowskiego prof. UJ Jan Skoczyński w artykule Zapomniana książka Bronisława Łagowskiego. W: Teka Łagowskiego. Wyd. Księgarnia Akademicka. Kraków 2008. S. 39-47, .

Linki zewnętrzne „Fałszerze historii z IPN”, „Niemy lud polski” – artykuły B. Łagowskiego z Gazety Wyborczej „Zimnej wojny z Rosją nie będzie” – artykuł B. Łagowskiego w „Gazecie Wyborczej” z 24 stycznia 2011. Artykuły w „Polityce” Artykuły B. Łagowskiego i o nim w „Gazecie Wyborczej” Wywiad Janiny Paradowskiej z B. Ł. w Polityce

Akcje polityczne Jarosława Kaczyńskiego niesamowicie wzrosły Recenzja J. Jedlickiego z książki Symbole pożarly rzeczywistość Polemika J. Dobrzańskiego z J. Jedlickim, w: „Przegląd” nr 44 Bronisław Łagowski o kondycji ludu

Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Nagrodzeni Kowadłem Kuźnicy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Honoris Gratia” Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie