Buniawirusy (łac. Bunyaviricetes, dawniej Bunyaviridae) – rodzina wirusów zawierających segmentowany ssRNA(-). Genom tych wirusów zazwyczaj występuje w postaci trzech kolistych segmentów zwiniętych superhelikalnie, a jego wielkość waha się między 10,5 a 22,7 tysięcy par zasad. Wiele z nich infekuje stawonogi, rośliny, protisty i strunowce. Nazwa tej klasy pochodzi od miasta Bunyamwera w Ugandzie, gdzie odkryto pierwszego przedstawiciela tej klasy – wirusa Bunyamwera.
Charakteryzujących się następującymi cechami: symetria: helikalna; otoczka lipidowa: występuje, jest jednowarstwowa, a w pojedynczej otoczce może znajdować się kilka (zwykle ok. 3) nukleokapsydów; kwas nukleinowy: segmentowany ssRNA(-); segmenty są koliste i często zwinięte superhelikalnie; wielkość genomu waha się między 10,5 a 22,7 tysięcy par zasad; replikacja: zachodzi w cytoplazmie zakażonej komórki; wielkość: 90-120 nm; gospodarz: stawonogi i kręgowce; cechy dodatkowe: wszystkie występujące w tej grupie wirusy poza hantawirusami mogą być przenoszone przez wektory (stawonogi).
W skład niniejszej rodziny wchodzi ponad 300 gatunków wirusów, zgrupowanych w 5 rodzajach: Rodzaj: Bunyavirus; Rodzaj: Hantavirus Hantawirusy - pod tym hasłem znajduje się opis poniższych gatunków; Hantaan virus (HTNV), zwyczajowo wirus Hantaan, wirus Hanta, hantawirus; Dobrava-Belgrad virus (DOBV), zwyczajowo wirus Dobrawa-Belgrad; Puumala virus (PUUV), zwyczajowo wirus Puumala; Seoul virus (SEOV), zwyczajowo wirus Seoul; Sin Nombre virus (SNV), zwyczajowo wirus Sin Nombre; Rodzaj: Nairovirus; Rodzaj: Phlebovirus; Rift Valley fever virus (RVFV), zwyczajowo wirus gorączki Doliny Rift; Rodzaj: Tospovirus.
Największe znaczenie medyczne mają hantawirusy przenoszone przez gryzonie i mogące stanowić w przyszłości istotne czynniki chorobotwórcze.
Zobacz też systematyka wirusów
Przypisy