thumb|Odsetek lasów w powierzchni ogólnej państw Europy w 1993 roku Lesistość (również wskaźnik lesistości) – wskaźnik dotyczący stopnia pokrycia lasem określonej powierzchni; jest to stosunek procentowy powierzchni porośniętej lasami do całkowitej powierzchni danego obszaru.
W dniu 31 grudnia 2018 powierzchnia lasów w Polsce wynosiła 9 254 900 ha, co odpowiada lesistości 29,6%Wielkoobszarowa Inwentaryzacja Stanu Lasów..
W porównaniu z innymi państwami Unii Europejskiej Polska plasuje się pośrodku statystyk, przy czym więcej państw ma większą lesistość – najwięcej Finlandia (73%), najmniej Holandia, Dania i Irlandia (11%)Lasy w liczbach..
Dużą rolę od XVII do XIX wieku w zmniejszeniu lesistości odegrał rozwój górnictwa i kolejnictwa. W okresie tym nastąpił rozwój nieznanych dotychczas gałęzi przemysłu zużywających ogromne ilości surowca drzewnego, odkryto również technologię produkcji papieru opartą na surowcu drzewnym, a także technologię chemicznego przerobu drewna dla potrzeb przemysłu włókienniczego. ha. W wielu wypadkach powstawały lite, negatywne przyrodniczo uprawy szybko rosnącej sosny zwyczajnej.
Największą lesistość w Polsce ma województwo lubuskie – 49,3% powierzchniŻyje dłużej niż istnieje chrześcijaństwo. Odkryto drzewo, liczące 2624 lata., a najmniejszą województwo łódzkie – 21,5% powierzchniWielkoobszarowa Inwentaryzacja Stanu Lasów wyniki III cyklu (lata 2015–2019)..
Formalną podstawą prac zalesieniowych w Polsce jest „Krajowy program zwiększania lesistości” (KPZL), przyjęty przez Radę Ministrów 23 czerwca 1995 roku, przewidujący wzrost lesistości do 30% w 2020 roku i 33% w roku 2050. Podstawą do wykonywania odnowień jest ustawa o lasach.
Przypisy
Bibliografia Ustawa z dnia 28 września 1991 roku o lasach ()
Kategoria:Leśnictwo Kategoria:Ekologia Kategoria:Terminologia geograficzna