thumb|J.H. van Vleck na VI Kongresie Solvaya, poświęconym fizyce (Bruksela 1930) John Hasbrouck van Vleck (ur. 13 marca 1899 w Middletown, zm. 27 października 1980 w Cambridge) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki za fundamentalne badania teoretyczne struktury elektronowej układów magnetycznych i nieuporządkowanych.
Życiorys Urodził się w Middletown w stanie Connecticut. Na tamtejszym Wesleyan University pracował jego dziadek, astronom John Monroe Van Vleck, i ojciec, matematyk Edward Burr Van Vleck. Od roku 1906 mieszkał w Madison, gdzie jego ojciec objął stanowisko profesora na University of Wisconsin-Madison. Na tej uczelni w roku 1920 John van Vleck ukończył studia. W roku 1922 uzyskał stopień doktora na Harvardzie.
Pracował na University of Minnesota, University of Wisconsin–Madison oraz na Harvardzie. Zajmował się kwantowymi podstawami magnetyzmu. Był jednym z autorów teorii pola krystalicznego.
Nagrodę Nobla za fundamentalne badania teoretyczne struktury elektronowej układów magnetycznych i nieuporządkowanych otrzymał w roku 1977 wraz z Philipem Andersonem i Nevillem Mottem.
Był członkiem zagranicznym Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Wyróżnienia i nagrody 1966: National Medal of Science, 1974: Medal Lorentza, 1977: Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki.
Przypisy , Biographical, Nobel Lecture, December 8, 1977, Quantum Mechanics The Key to Understanding Magnetism
Kategoria:Amerykańscy fizycy XX wieku Kategoria:Amerykańscy laureaci Medalu Lorentza Kategoria:Amerykańscy nobliści – fizyka Kategoria:Członkowie Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk Kategoria:Laureaci National Medal of Science Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1980