Kardynałowie z nominacji Pawła VI

Kardynałowie z nominacji Pawła VI. Na sześciu konsystorzach papież Paweł VI kreował kardynałami 143 duchownych katolickich (lub 144, jeśli liczyć Iuliu Hossu, którego nominację ogłoszono pośmiertnie). Wśród nich znaleźli się m.in. trzej kolejni papieże, Jan Paweł I (Albino Luciani - nominacja 1973), Jan Paweł II (Karol Wojtyła - nominacja 1967) oraz Benedykt XVI (Joseph Ratzinger - nominacja 1977), a także dwaj inni obok Karola Wojtyły Polacy, Bolesław Filipiak i Bolesław Kominek.

Konsystorz z 22 lutego 1965 Kościoły tytularne zostały nadane nominatom 25 lutego 1965, z wyjątkiem kardynała Herrera Oria, który otrzymał go 26 marca 1965 oraz kardynałów patriarchów, którym w ogóle nie nadano rzymskich tytułów: Maksymos IV Saigh MSSP, melchicki patriarcha Antiochii – kardynał patriarcha, zm. 5 listopada 1967 Paul-Pierre Méouchi, maronicki patriarcha Antiochii – kardynał patriarcha; od 1 kwietnia 1974 bez praw elektorskich, zm. 11 stycznia 1975 Stefanos Sidarouss CM, koptyjski patriarcha Aleksandrii – kardynał patriarcha; od 22 lutego 1984 bez uprawnień elektorskich, zm. 23 sierpnia 1987 Josyf Slipyj, greckokatolicki arcybiskup większy Lwowa – kardynał prezbiter S. Atanasio; od 17 lutego 1972 bez uprawnień elektorskich, zm. 7 września 1984 Lorenz Jäger, arcybiskup Paderborn – kardynał prezbiter S. Leone I; od 23 września 1972 bez uprawnień elektorskich, zm. 1 kwietnia 1975 Thomas Cooray OMI, arcybiskup Colombo – kardynał prezbiter Ss. Nereo ed Achilleo; od 28 grudnia 1981 bez uprawnień elektorskich, zm. 29 października 1988 Josef Beran, arcybiskup Pragi – kardynał prezbiter S. Croce in Via Flaminia, zm. 17 maja 1969 Maurice Roy, arcybiskup Quebecu – kardynał prezbiter Nostra Signora del SS. Sacramento e Ss. Martiri Canadesi; od 25 stycznia 1985 bez uprawnień elektorskich, zm. 24 października 1985 Joseph-Marie-Eugène Martin, arcybiskup Rouen – kardynał prezbiter S. Teresa al Corso d’Italia; od 9 sierpnia 1971 bez uprawnień elektorskich, zm. 21 stycznia 1976 Owen McCann, arcybiskup Cape Town – kardynał prezbiter S. Prassede; od 29 czerwca 1987 bez uprawnień elektorskich, zm. 26 marca 1994 Léon-Étienne Duval, arcybiskup Algieru – kardynał prezbiter S. Balbina; od 9 listopada 1983 bez uprawnień elektorskich, zm. 30 maja 1996 Ermenegildo Florit, arcybiskup Florencji – kardynał prezbiter Regina Apostolorum; od 5 lipca 1981 bez uprawnień elektorskich, zm. 8 grudnia 1985 Franjo Šeper, arcybiskup Zagrzebia – kardynał prezbiter Ss. Pietro e Paolo in Ostiense, zm. 30 grudnia 1981 John Heenan, arcybiskup Westminster – kardynał prezbiter S. Silvestro in Capite, zm. 7 listopada 1975 Jean Villot, arcybiskup Lyonu – kardynał prezbiter SS. Trinita al Monte Pincio, następnie kardynał biskup Frascati (12 grudnia 1974), zm. 9 marca 1979 Paul Zoungrana MAfr, arcybiskup Ouagadougou – kardynał prezbiter S. Camillo agli Orti Sallustiani; od 3 września 1997 bez uprawnień elektorskich, zm. 4 czerwca 2000 Lawrence Shehan, arcybiskup Baltimore – kardynał prezbiter S. Clemente; od 18 marca 1978 bez uprawnień elektorskich, zm. 26 sierpnia 1984 Enrico Dante, tytularny arcybiskup Karpazji, sekretarz Kongregacji ds. Obrzędów – kardynał prezbiter S. Agata, zm. 24 kwietnia 1967 Cesare Zerba, tytularny arcybiskup Kolossów, sekretarz Kongregacji ds. Dyscypliny Sakramentów – kardynał prezbiter Nostra Signora del Sacro Cuore in Piazza Navona; od 15 kwietnia 1972 bez uprawnień elektorskich, zm. 11 lipca 1973 Agnelo Rossi, arcybiskup São Paulo – kardynał prezbiter Gran Madre di Dio, następnie kardynał biskup Sabina e Poggio Mirteto (25 czerwca 1984), kardynał biskup Ostii i Sabina-Poggio Mirteto (19 grudnia 1986), kardynał biskup Sabina-Poggio Mirteto (31 maja 1993); od 4 maja 1993 bez uprawnień elektorskich, zm. 21 maja 1995 Giovanni Colombo, arcybiskup Mediolanu – kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino; od 6 grudnia 1982 bez uprawnień elektorskich, zm. 20 maja 1992 William Conway, arcybiskup Armagh – kardynał prezbiter S. Patrizio a Villa Ludovisi, zm. 17 kwietnia 1977 Ángel Herrera Oria, biskup Malagi – kardynał prezbiter Sacro Cuore di Maria a Piazza Euclide (tytuł nadany 26 marca 1965), zm. 28 lipca 1968 Federico Callori di Vignale, majordom papieski, tytularny arcybiskup Maiuca – kardynał diakon S. Giovanni Bosco; od 1 stycznia 1971 bez uprawnień elektorskich, zm. 10 sierpnia 1971 Josef-Leon Cardijn, tytularny arcybiskup Tusuro – kardynał diakon S. Michele Arcangelo a Pietralata, zm. 25 lipca 1967 Charles Journet, tytularny arcybiskup Fornos Minore – kardynał diakon S. Maria in Portico, następnie kardynał prezbiter S. Maria in Portico (5 marca 1973); od 26 stycznia 1971 bez uprawnień elektorskich, zm. 15 kwietnia 1975 Giulio Bevilacqua Orat, tytularny arcybiskup Guadiana – kardynał diakon S. Girolamo della Carità, zm. 6 maja 1965

Konsystorz z 26 czerwca 1967 mały|Proklamacja kardynała Karola Wojtyły (późniejszy papież Jan Paweł II) przez papieża Pawła VI, czerwiec 1967Nicolás Fasolino, arcybiskup Santa Fe – kardynał prezbiter Beata Vergine Addolorata a Piazza Buenos Aires (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 13 sierpnia 1969 Antonio Riberi, tytularny arcybiskup Dara, nuncjusz w Hiszpanii – kardynał prezbiter S. Girolamo della Carità (tytuł nadany 25 lipca 1967), zm. 16 grudnia 1967 Giuseppe Beltrami, tytularny arcybiskup Damaszku, nuncjusz w Holandii – kardynał prezbiter S. Maria Liberatrice al Monte Testaccio (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 1 stycznia 1971 bez uprawnień elektorskich, zm. 13 grudnia 1973 Alfredo Pacini, tytularny arcybiskup Germia, nuncjusz w Szwajcarii – kardynał prezbiter Ss. Angeli Custodi a Città Giardino (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 23 grudnia 1967 Gabriel-Marie Garrone, tytularny arcybiskup Torre di Numidia, proprefekt Kongregacji ds. Seminariów i Uniwersytetów – kardynał prezbiter S. Sabina (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 12 października 1981 bez uprawnień elektorskich, zm. 15 stycznia 1994 Patrick O’Boyle, arcybiskup Waszyngtonu – kardynał prezbiter S. Nicola in Carcere (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 18 lipca 1976 bez uprawnień elektorskich, zm. 10 sierpnia 1987 Egidio Vagnozzi, tytularny arcybiskup Miry, delegat apostolski w USA – kardynał diakon S. Giuseppe in Via Trionfale (tytuł nadany 29 czerwca 1967), następnie kardynał prezbiter S. Giuseppe in Via Trionfale (15 marca 1973), zm. 26 grudnia 1980 Maximilien de Fürstenberg, tytularny arcybiskup Palto, nuncjusz w Portugalii – kardynał prezbiter Sacro Cuore di Gesù a Castro Pretorio (tytuł nadany 15 lipca 1967); od 23 października 1984 bez uprawnień elektorskich, zm. 22 września 1988 Antonio Samorè, tytularny arcybiskup Tyrnowa, sekretarz Kongregacji Nadzwyczajnych Spraw Kościoła – kardynał prezbiter S. Maria sopra Minerva (tytuł nadany 29 czerwca 1967), następnie kardynał biskup Sabina e Poggio Mirteto (25 stycznia 1974), zm. 3 lutego 1983 Francesco Carpino, tytularny arcybiskup Sardyki, proprefekt Kongregacji Dyscypliny Sakramentów – kardynał prezbiter S. Maria Ausiliatrice in via Tuscolana (tytuł nadany 29 czerwca 1967), następnie kardynał biskup Albano (27 stycznia 1978); od 18 maja 1985 bez uprawnień elektorskich, zm. 5 października 1993 José Clemente Maurer CSsR, arcybiskup Sucre – kardynał prezbiter SS. Redentore e S. Alfonso in via Merulana (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 13 marca 1980 bez uprawnień elektorskich, zm. 27 czerwca 1990 Pietro Parente, tytularny arcybiskup Ptolemaidy, sekretarz Kongregacji Nauki Wiary – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 16 lutego 1971 bez uprawnień elektorskich, zm. 29 grudnia 1986 Carlo Grano, tytularny arcybiskup Tessaloniki, nuncjusz we Włoszech – kardynał prezbiter S. Marcello (tytuł nadany 15 lipca 1967); od 1 stycznia 1971 bez uprawnień elektorskich, zm. 2 kwietnia 1976 Angelo Dell’Acqua OSsCA, tytularny arcybiskup Chalcedonu, substytut sekretarza stanu, sekretarz Szyfrów – kardynał prezbiter Ss. Ambrogio e Carlo (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 27 sierpnia 1972 Dino Staffa, tytularny arcybiskup Cezarei Palestyńskiej, proprefekt Sygnatury Apostolskiej – kardynał prezbiter Sacro Cuore di Gesù Cristo Re (tytuł nadany 29 czerwca 1967), następnie kardynał prezbiter S. Maria sopra Minerva (24 maja 1976), zm. 7 sierpnia 1977 Pericle Felici, tytularny arcybiskup Samosaty, sekretarz generalny Centralnej Komisji Koordynacyjnej Spraw Posoborowych, proprefekt Papieskiej Komisji ds. Rewizji Kodeksu Prawa Kanonicznego – kardynał diakon S. Apollinare (tytuł nadany 29 czerwca 1967), następnie kardynał prezbiter S. Apollinare (30 czerwca 1979), zm. 22 marca 1982 John Krol, arcybiskup Filadelfii – kardynał prezbiter S. Maria della Mercede e S. Adriano (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 26 października 1990 bez uprawnień elektorskich, zm. 3 marca 1996 Pierre Veuillot, arcybiskup Paryża – kardynał prezbiter S. Luigi dei Francesi (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 14 lutego 1968 John Cody, arcybiskup Chicago – kardynał prezbiter S. Cecilia (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 25 kwietnia 1982 Corrado Ursi, arcybiskup Neapolu – kardynał prezbiter S. Callisto (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 26 lipca 1988 bez uprawnień elektorskich, zm. 29 sierpnia 2003 Alfred Bengsch, arcybiskup Berlina – kardynał prezbiter S. Filippo Neri in Eurosia (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 13 grudnia 1979 Justinus Darmojuwono, arcybiskup Semarang – kardynał prezbiter SS. Nomi di Gesù e Maria in via Lata (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 3 lutego 1994 Karol Wojtyła, arcybiskup Krakowa – kardynał prezbiter S. Cesareo in Palatio (tytuł nadany 29 czerwca 1967), od 16 października 1978 papież Jan Paweł II, zm. 2 kwietnia 2005 Michele Pellegrino, arcybiskup Turynu – kardynał prezbiter SS. Nome di Gesù (tytuł nadany 29 czerwca 1967); od 25 kwietnia 1983 bez uprawnień elektorskich, zm. 10 października 1986 Alexandre-Charles Renard, arcybiskup Lyonu – kardynał prezbiter S. Francesco da Paola ai Monti (tytuł nadany 29 czerwca 1967), następnie kardynał prezbiter SS. Trinità al Monte Pincio (24 maja 1976), zm. 8 października 1983 Francis Brennan, dziekan Roty Rzymskiej, tytularny arcybiskup Tubune di Mauritania – kardynał diakon S. Eustachio (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 2 lipca 1968 Benno Gut OSB, prymas Konfederacji Benedyktyńskiej, tytularny arcybiskup Tuccabora – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro (tytuł nadany 29 czerwca 1967), zm. 8 grudnia 1970

Konsystorz z 28 kwietnia 1969 Nominacje jawne Nominaci otrzymali kościoły tytularne 30 kwietnia 1969. Paul Yü Pin, arcybiskup Nankinu – kardynał prezbiter Gesù Divin Lavoratore, zm. 16 sierpnia 1978 Alfredo Vicente Scherer, arcybiskup Porto Alegre – kardynał prezbiter Nostra Signora de La Salette; od 5 lutego 1983 bez uprawnień elektorskich, zm. 9 marca 1996 Julio Rosales, arcybiskup Cebu – kardynał prezbiter Sacro Cuore di Gesù a Vitinia, zm. 2 czerwca 1983 Gordon Joseph Gray, arcybiskup St. Andrews-Edynburga – kardynał prezbiter S. Chiara a Vigna Clara; od 10 sierpnia 1990 bez uprawnień elektorskich, zm. 19 lipca 1993 Peter McKeefry, arcybiskup Wellington – kardynał prezbiter Immacolata al Tiburtino, zm. 18 listopada 1973 Miguel Darío Miranda Gómez, arcybiskup Meksyku – kardynał prezbiter S. Maria di Guadalupe a Monte Mario; od 19 grudnia 1975 bez uprawnień elektorskich, zm. 15 marca 1986 Joseph Parecattil, syromalabarski arcybiskup Ernakulam – kardynał prezbiter Nostra Signora „Regina Pacis”, zm. 20 lutego 1987 John Francis Dearden, arcybiskup Detroit – kardynał prezbiter S. Pio X alla Balduina; od 15 października 1987 bez uprawnień elektorskich, zm. 1 sierpnia 1988 François Marty, arcybiskup Paryża – kardynał prezbiter S. Luigi dei Francesi; od 16 maja 1984 bez uprawnień elektorskich, zm. 16 lutego 1994 Jéróme Rakotomalala, arcybiskup Tananarivy – kardynał prezbiter S. Maria Consolatrice a Casalbertone, zm. 1 listopada 1975