Liv Grete Poirée z d. Skjelbreid (ur. 7 lipca 1974 w Bergen) – norweska biathlonistka, trzykrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata. Była żona francuskiego biathlonisty, Raphaëla Poirée.

Kariera Pierwszy sukces w karierze osiągnęła w 1994 roku, startując na mistrzostwach świata juniorów w Osrblie. Wraz z koleżankami z reprezentacji zdobyła tam brązowy medal w sztafecie.

W Pucharze Świata zadebiutowała 6 marca 1993 roku w Lillehammer, zajmując 42. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty wywalczyła nieco ponad dwa lata później, 9 marca 1995 roku w Lahti, kiedy była szósta w biegu indywidualnym. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 15 stycznia 1998 roku w Anterselvie, kończąc rywalizację w tej konkurencji na drugiej pozycji. Rozdzieliła tam Rosjankę Olgę Romaśko i Magdalenę Forsberg ze Szwecji. W kolejnych startach jeszcze 45 razy stawała na podium, odnosząc przy tym 22 zwycięstwa: 10 w sprincie, 8 w biegu pościgowym, 3 w biegu masowym i 1 w biegu indywidualnym.

Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2003/2004, kiedy zwyciężyła w klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Rosjankę Olgę Pylową i Francuzkę Sandrine Bailly. Jednocześnie wygrała klasyfikacje sprintu, biegu pościgowego i biegu masowego. Była też druga w sezonach 2000/2001 i 2001/2002, ustępując tylko Forsberg. Nie występowała w sezonie 2002/2003 z powodu ciąży. Sezon 2005/2006 zakończyła na dwunastym miejscu, z kolejnego roku startów wycofała się, gdyż spodziewała się drugiego dziecka.

Podczas mistrzostw świata w Osrblie w 1997 roku razem z Gunn Margit Andreassen, Annette Sikveland i Ann-Elen Skjelbreid zdobyła złoty medal w biegu drużynowym. Parę dni później Norweżki zdobyły też srebrny medal w sztafecie. Srebrny medal zdobyła także w biegu drużynowym na mistrzostwach świata w Hochfilzen w 1998 roku. Pierwszy medal indywidualny zdobyła na mistrzostwach świata w Oslo/Lahti w 2000 roku, gdzie zwyciężyła w sprincie. Tydzień później zwyciężyła także w biegu masowym, wyprzedzając Rosjankę Galinę Kuklewą i Corinne Niogret z Francji. Została jednocześnie pierwszą norweską mistrzynią świata w tej konkurencji.

Z mistrzostw świata w Pokljuce w 2001 roku wróciła z czterema medalami. Najpierw była trzecia w sprincie, za Niemkami: Kati Wilhelm i Uschi Disl. W biegu pościgowym była już najlepsza, po raz kolejny zostając pierwszą norweską mistrzynią świata w danej konkurencji. W rozgrywanym dwa dni później biegu indywidualnym zajęła drugie miejsce, plasując się między Magdaleną Forsberg i Ołeną Zubryłową z Ukrainy. Zdobyła tam też brązowy medal w biegu masowym, za Forsberg i Niemką Martiną Glagow. Kolejne cztery medale zdobyła na mistrzostwach świata w Oberhofie w 2004 roku. Zwyciężyła tam w sprincie, biegu pościgowym, biegu masowym oraz sztafecie. W biegu indywidualnym zajęła ósme miejsce.

W 1998 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Nagano. Zdobyła tam brązowy medal w sztafecie, w sprincie zajęła 15. miejsce, a w biegu indywidualnym 25. miejsce. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City wywalczyła srebrny medal w biegu indywidualnym, rozdzielając Niemkę Andreę Henkel i Magdalenę Forsberg. Srebro wywalczyła także w sztafecie, w której startowały też Ann-Elen Skjelbreid, Linda Tjørhom i Gunn Margit Andreassen. Zajęła tam ponadto czwarte miejsce w sprincie i biegu pościgowym, przegrywając walkę o podium odpowiednio z Forsberg i Iriną Nikułcziną z Bułgarii. Na tej imprezie była chorążym reprezentacji Norwegii . Brała również udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie była między innymi piąta w sztafecie i szósta w biegu pościgowym.

Trenerem Liv Grete był do 2003 roku Rolf Sæterdal, kiedy nagle zmarł. Do 2006 roku trenował ją Odd Lirhus. Po zakończeniu sezonu 2005/2006 postanowiła zakończyć karierę. Zajęła się między innymi komentowaniem zawodów dla stacji Norsk Rikskringkasting (NRK)Store norske leksikon: Liv Grete Skjelbreid .

Życie prywatne Liv Grete została żoną Raphaela Poiree 27 maja 2000 roku, ślub wzięli w NorwegiiIfølge Se og Hør skal den tidligere skiskytterstjernen Liv Grete Skjelbreid ha funnet lykken igjen. . Po raz pierwszy spotkali się podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Biathlonie 1992 roku w Canmore.

27 stycznia 2003 roku urodziła im się pierwsza córka, Emma. Początkowo córka podróżowała z rodzicami na zawody biathlonowe, gdzie opiekowała się nią niania (starsza siostra Liv – Ann Elen), jednak dziewczynka często chorowała i rodzice zdecydowali, że będzie podróżować rzadziej, a opiekować się nią będą dziadkowie. 10 stycznia 2007 roku Liv Grete urodziła drugą córeczkę, Anne, a w październiku 2008 trzecią – Lenę. Rozstała się z mężem w lipcu 2013 rokuLiv Grete og Raphael Poiree separeres .

Większość czasu spędzali w Norwegii, w domu położonym w Eikelandsosen, niedaleko miejsca, w którym wychowała się Liv Grete. Posiadali również apartament we Francji, w miejscowości Villard-de-Lans.

Liv Grete ma dwie siostry: Ann-Elen, która również zajmowała się biathlonem i Lindę Kristin. Szwagrem Liv jest norweski biathlonista, Egil Gjelland, a kuzynką Liv-Kjersti Bergman.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie

Mistrzostwa świata

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1992/1993 - 1994/1995 29. 1995/1996 30. 1996/1997 22. 1997/1998 11. 1998/1999 5. 1999/2000 21.2000/20012.2001/20022. 2002/2003 nie startowała2003/20041. 2004/2005 22. 2005/2006 12.

Miejsca na podium chronologicznie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bergen Kategoria:Medaliści zimowych igrzysk olimpijskich w biathlonie Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 Kategoria:Norweskie biathlonistki Kategoria:Norwescy medaliści olimpijscy Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Turyn 2006) Kategoria:Urodzeni w 1974