Zdjęcie z podręcznika Van Gehuchtena pokazujące wykonywanie manewru Jendrassika|thumb Manewr Jendrassika () – w neurologii, wykonywane przez pacjenta na polecenie lekarza splecenie palców rąk i następnie czynne rozciąganie splecionych rąk podczas wywoływania przez lekarza odruchu kolanowego. Manewr Jendrassika umożliwia wywołanie odruchu kolanowego u pacjenta, u którego normalnie jest to utrudnione; u pozostałych pacjentów uzyskany odruch jest wzmożony. Według części autorów spowodowane jest to wyeliminowaniem wpływu świadomego napinania mięśni kończyn dolnych przez pacjentaGanong WF Fizjologia. Podstawy fizjologii lekarskiej PZWL, Warszawa 1994., według innych dochodzi do torowania odpowiedzi na poziomie rdzenia i faktycznego wzmocnienia odruchuD Burke, B McKeon, R A Westerman. Induced changes in the thresholds for voluntary activation of human spindle endings. J Physiol. 1980 May; 302: 171–181. PMC1282841. Torowanie w tym kontekście polega na nasileniu wyładowań we włóknach eferentnych typu γ, zapoczątkowanych przez impulsację z włókien aferentnych dłoni.
Nazwa eponimiczna upamiętnia węgierskiego neurologa, Ernő Jendrassika, który opisał manewr w 1885 roku.
Przypisy
Kategoria:Neurologia