Mychajło Iwanowycz Fomenko, ukr. Михайло Іванович Фоменко, ros. Михаил Иванович Фоменко, Michaił Iwanowicz Fomienko (ur. 19 września 1948 w Małej Rybicy, w obwodzie sumskim, zm. 29 kwietnia 2024 w Sumach) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska Kariera klubowa Wychowanek klubu Spartak Sumy, w którym rozpoczął karierę piłkarską. W radzieckiej ekstraklasie zadebiutował jako zawodnik Zorii Woroszyłowgrad, która na przełomie lat 60. i 70. zaliczała się do ligowej czołówki. W 1972 został zawodnikiem najsłynniejszego klubu Ukraińskiej SRR – Dynama Kijów. Przez kilka sezonów był zawodnikiem podstawowej jedenastki Dynama, z którym zdobył wiele sukcesów«Панорама» – «Он так играл, он был герой!».. Z powodów zdrowotnych zmuszony był zakończyć karierę zawodniczą w 1978 w wieku 30 lat.

Kariera reprezentacyjna W 1972 debiutował w reprezentacji ZSRR. W 1976 wraz z olimpijską reprezentacją Związku Radzieckiego zdobył brązowy medal igrzysk w Montrealu. W latach 1972–1976 rozegrał łącznie 24 mecze w reprezentacji.

Kariera trenerska Wkrótce po zakończeniu występów w Dynamie powrócił do rodzinnych Sum, gdzie prowadził zespół Frunzienca. W 1980 znów znalazł zatrudnienie w Dynamie, tym razem jako trener. Przez 5 sezonów pracował jako członek sztabu szkoleniowego, pomagając głównym trenerom Waleremu Łobanowskiemu i Jurijowi Morozowowi. Następnie szkolił mniej znane zespoły z Ukraińskiej SRR: Desnę Czernihów i Krywbas Krzywy Róg oraz gruzińską Gurię Lanczchuti. Po krótkim pobycie w Iraku znów znalazł się w Sumach, jako trener Awtomobilista. Przez rok pracował w Dynamie na stanowisku pierwszego trenera, gdzie w 1993 osiągnął swój największy dotychczasowy sukces szkoleniowy, zdobywając Mistrzostwo i Puchar Ukrainy. Kolejne lata, z wyjątkiem krótkiego epizodu w roli selekcjonera reprezentacji Gwinei spędził na Ukrainie prowadząc zespoły z Wyższej Lihi i niższych lig. Kilkakrotnie brany był pod uwagę jako kandydat na stanowisko selekcjonera ukraińskiej drużyny narodowej. Od 2006 do 2008 był głównym trenerem Tawrii Symferopol. 24 listopada 2010 objął stanowisko głównego trenera w rosyjskim klubie Salut-Eniergija BiełgorodUA-Футбол. Михаил Фоменко трудоустроился в Белгороде., w którym pracował do kwietnia 2011, kiedy tragicznie zmarła jego córkaUA-Футбол. Михаил Фоменко покинул пост главного тренера ФК „Салют”.. 26 grudnia 2012 roku objął prowadzenie reprezentacji UkrainyUA-Футбол. Национальная сборная Украины получила нового главного тренера.. Poprowadził drużynę w mistrzostwach Europy rozgrywanych w tym samym roku, których Ukraina była gospodarzem wspólnie z Polską. Tam Ukraińcy trafili do grupy „śmierci” z wyżej stawianymi Francuzami, Anglikami i Szwedami. Turniej zaczął się niespodziewanie dobrze, od wygranej z jak się później okazało ze słabo dysponowaną Szwecją 2:1. Kolejne 2 mecze, zakończyły się porażkami (0:2 z Francją i 0:1 z Anglią). Ukraina skończyła turniej na trzecim miejscu w grupie wyprzedzając jedynie Szwecję. Fomenko pozostał na stanowisku, aby doprowadzić zespół do następnego dużego turnieju – mistrzostw Świata organizowanych w 2014 w Brazylii. W eliminacjach Ukraina zaprezentowała bardzo dobrą postawę i zajęła w grupie drugie miejsce za Anglikami, co pozwoliło jej wziąć udział w barażach. Tam napotkali kolejnego rywala znanego im z mistrzostw Europy – Francję. Pierwszy mecz wygrany 2:0 zwiastował niespodziankę i wyeliminowanie „Trójkolorowych”. W rewanżowym spotkaniu, grająca na własnym terenie, faworyzowana Francja zagrała zupełnie odmienne spotkanie wygrywając 3:0 i to ona zakwalifikowała się na czempionat. Następne ME w 2016 roku właśnie we Francji okazały się turniejem ostatniej szansy dla szkoleniowca. Jego podopieczni zajęli trzecie miejsce w kwalifikacjach za Hiszpanią i Słowacją, co ponownie dało im prawo do walki w barażach. Tam Ukraińcy stanęli naprzeciwko Słowenii. Ponownie zagrali pierwsze spotkanie u siebie i wygrali 2:0. Tym razem nie oddali wygranej i po remisie w rewanżu 1:1 awansowali na Euro. Żółto – błękitni przegrali wszystkie spotkania w grupie (0:2 z Niemcami i Irlandią Płn. oraz 0:1 z Polską). Tracąc 5 goli i nie strzelając żadnej zajęli ostatnie miejsce w grupie i zostali najgorszym uczestnikiem turnieju. Wraz z ostatnim meczem grupowym zakończyła się również praca Mychajły Fomenko jako trenera drużyny narodowej. Decyzja o jego odejściu została podjęta już wcześniej po meczu z Irlandczykami. Po ostatniej grze przeciwko Polakom Fomenko wyznał iż powodem blamanżu było złe samopoczucie całego sztabu spowodowane trudną sytuacją polityczną ich państwa, a także konflikty wewnętrzne między piłkarzami, wywodzące się od bójki w meczu ligowym między Szachtarem Donieck i Dynamem Kijów mimo iż wielu graczy zarzekało się w wywiadach, że wszystkie waśnie zostały odłożone na bok i na boisku „są jednym zespołem”.

Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR (3x): 1974, 1975, 1977 zdobywca Pucharu ZSRR: 1974, 1978 zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: 1975 zdobywca Superpucharu Europy: 1975

Sukcesy reprezentacyjne wicemistrz Europy: 1972 brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w Montrealu: 1976

Sukcesy trenerskie mistrz Ukrainy: 1993 zdobywca Pucharu Ukrainy: 1993

Sukcesy indywidualne 6-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1: 1974, 1975, 1976 Nr 2: 1973, 1977 Nr 3: 1972

Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1970 tytuł Mistrza Sportu Klasy Międzynarodowej: 1975 tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1975 tytuł Zasłużonego Trenera Ukraińskiej SRR: 1987 Order „Za zasługi” III klasy: 2004 Order „Za Zasługi” II klasy: 2015 Order „Za Zasługi” I klasy: 2020

Przypisy

Bibliografia

Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru

Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy Kategoria:Radzieccy medaliści olimpijscy Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego w piłce nożnej Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976 Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów Kategoria:Piłkarze Frunzeńca Sumy Kategoria:Piłkarze Zorii Ługańsk Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Gwinei w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Iraku w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ahrotechserwisu Sumy Kategoria:Trenerzy piłkarzy Borysfena Boryspol Kategoria:Trenerzy piłkarzy CSKA Kijów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Desny Czernihów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dynama Kijów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Frunzeńca Sumy Kategoria:Trenerzy piłkarzy Gurii Lanczchuti Kategoria:Trenerzy piłkarzy Krywbasu Krzywy Róg Kategoria:Trenerzy piłkarzy Metalista Charków Kategoria:Trenerzy piłkarzy Metałurha Zaporoże Kategoria:Trenerzy piłkarzy Saluta Biełgorod Kategoria:Trenerzy piłkarzy Tawrii Symferopol Kategoria:Trenerzy piłkarzy Weresu Równe Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR Kategoria:Zmarli w 2024