Polimery fluorowe – zwyczajowa nazwa polimerów zawierających w swych merach wiązania C−F. Otrzymywane są przez polimeryzację fluoroalkenów lub ich kopolimeryzację z innymi fluoroalkenami lub innymi monomerami. Mają dobrą odporność chemiczną i termiczną. Stosowane są m.in. jako uszczelki. Najdawniej otrzymanym polimerem z tej grupy jest poli(tetrafluoroetylen), znany od lat 1960.
Przykładowe monomery wykorzystywane do produkcji polimerów fluorowych: tetrafluoroetylen CF2=CF2 heksafluoropropylen CF2=CF−CF3 trifluorochloroetylen CF2=CFCl fluorek winylu CH2=CHF fluorek winylidenu CH2=CF2 fluorek perfluorowinylosulfonylu CF2=CFSO2F fluorek perfluoro(winyloksy)izopropoksyetylenosulfonylu CF2=CF−O−CF2CF(OCF2CF2SO2F)−CF3
Bibliografia
Kategoria:Polimery winylowe Kategoria:Związki fluoroorganiczne