Heliotrop – odmiana chalcedonu zbliżona do plazmy, w której na ciemnozielonym tle widoczne są czerwone plamki tlenków żelaza. Nazwa pochodzi od greckich słów helios (słońce) i tropein (zmieniać barwę), ponieważ daje on czerwonawe refleksy podczas obracania po zanurzeniu w wodzie. Ciemnozielona barwa heliotropu spowodowana jest nagromadzeniem kryształów aktynolitu. Nazywany jest również krwawnikiem lub kamieniem św. Stefana.
Występowanie W wielu utworach typowych dla chalcedonu – niklonośnych stref wietrzenia skał zasadowych. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, karneol oraz chalcedon.
Okazy o zastosowaniu jubilerskim pochodzą z Indii – Płw. Kathijawar, Dekan, Chin, Rosji – Ural, Syberia, Pakistanu, Australii, Austria – Tyrol, Wielka Brytania – Szkocja, Niemcy, Czechy, Brazylii.
W Polsce występuje w Górach Wałbrzyskich.
Zastosowanie Znany i wykorzystywany już w starożytności (wydobywano go głównie w Egipcie i na Cyprze). Stanowi atrakcyjny i poszukiwany, cenny kamień jubilerski, ozdobny i kolekcjonerski. Osiąga wysokie ceny. Zwykle nadaje mu się szlif kaboszonowy, wytwarza paciorki. Jest doskonałym materiałem rzeźbiarskim.
Zobacz też geologia, minerał
Przypisy
Bibliografia W. Szumann – „Kamienie szlachetne i ozdobne”; N. Sobczak – „Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych”; R. Hochleitner – „Minerały i kryształy”; Leksykon Przyrodniczy – „Minerały”; Podręczny Leksykon Przyrodniczy – „Minerały i kamienie szlachetne”; K. Maślankiewicz – „Kamienie szlachetne”; C. Hall – „Klejnoty kamienie szlachetne i ozdobne”; G. G. Gormaz i J. J. Casanovas – „Atlas mineralogii”.
Kategoria:Krzemiany (minerały)