mały|left|Kennel z westfalu, KWK Andaluzja Westfal (ang. Westphalian) – niestandardowe wydzielenie stratygraficzne (dawniej piętro) silezu. Nazwa pochodzi od krainy w Niemczech – Westfalii. Westfal dzieli się na: westfal A, westfal B, westfal C i westfal D.
w sensie geochronologicznym – środkowy wiek silezu (karbonu późnego), trwający od około 315 do 306,5 ±1,0 mln lat. W podziale standardowym jest odpowiednikiem młodszego baszkiru i moskowu.
w sensie chronostratygraficznym – środkowe piętro silezu, leżące powyżej namuru, a poniżej stefanu. Stratotyp dolnej granicy westfalu znajduje się w Langstett, hrabstwo Yorkshire (Anglia). Granicę wyznacza poziom morski z Gastrioceras subcrenatum.
Westfal jest tradycyjną lokalną jednostką stratygraficzną karbonu produktywnego, stosowaną dla regionu europejskiego z zagłębiami węglowymi, niezalecaną obecnie przez ICS do stosowania. Osady westfalu tworzyły się zwykle w warunkach lądowych z niewielkimi ingresjami morskimi i zawierają liczne pokłady węgla kamiennego.
Zobacz też tabela stratygraficzna pensylwan Mazon Creek Joggins
Przypisy
Kategoria:Karbon