thumb|Okręgi piłkarskie biorące udział w MP 1925.
Mistrzostwa Polski w piłce nożnej 1925 – 5. edycja oficjalnych mistrzostw Polski w piłce nożnej mężczyzn (rozegrana po rocznej przerwie, spowodowanej odwołaniem mistrzostw Polski 1924), a czwarta dokończona oraz zakończona wyłonieniem zwycięzcy (mistrzostwa Polski 1920 zostały bowiem przerwane na skutek trwającej wojny polsko-bolszewickiej). Organizatorem rozgrywek był Polski Związek Piłki Nożnej (PZPN). Całą rywalizację przeprowadzono systemem mieszanym (quasi ligowym), po raz pierwszy w historii na przełomie dwóch lat kalendarzowych 1924 i 1925, jako sezonie (tzw. cyklem „jesień-wiosna”). Latem i jesienią 1924 odbyły się mistrzostwa poszczególnych okręgów, które wyłoniły uczestników fazy finałowej mistrzostw Polski 1925. Poziomy rozgrywkowe w sezonie 1925Rozgrywki Nazwa Centralne I Mistrzostwa Polski Okręgowe(9 okręgów) II A Klasa III B klasa IV C klasa Zmagania decydującej fazy mistrzostw (fazy finałowej) trwały 154 dni – od 29 marca 1925 do 30 sierpnia 1925. W 25 meczach (24 rozstrzygniętych i 1 remisowym) – rozegranych w jej ramach – formalnie uzyskano 90 bramek, co daje średnią 3,60 gola na mecz. Faktycznie strzelono co prawda 98 goli (średnio: 3,92 gola na mecz), jednak trzy spotkania grupy południowej z udziałem Amatorskiego KS Królewska Huta (AKS–Wisła 4:3, Wisła–AKS 5:2, ŁKS–AKS 2:1) zweryfikowano jako walkowery 3:0 dla rywali, z powodu „braku potwierdzenia statusu narodowościowego” (tzw. kwestia optantów, czyli zawodników drużyn górnośląskich przyznających się do narodowości i obywatelstwa niemieckiego, którzy nie mogli zostać członkami PZPN, jako obcokrajowcy). Tytuł mistrza Polski po raz trzeci z rzędu wywalczyła Pogoń Lwów, a koronę króla strzelców zawodnik Wisły Kraków – Henryk Reyman, zdobywca 11 trafień.
Podczas 6. Walnego Zgromadzenia PZPN, zorganizowanego w dniach 28 lutego–1 marca 1925 w Krakowie zatwierdzono regulamin fazy finałowej mistrzostw Polski. Po raz pierwszy w historii wzięło w niej udział dziewięć drużyn. Rywalizację przeprowadzono w dwóch etapach: najpierw uczestników podzielono na trzy trój-zespołowe równorzędne grupy (południową, północną i wschodnią), a ich zwycięzcy stworzyli w drugim etapie kolejną grupę (finałową), której triumfator zostawał mistrzem Polski. W obydwu fazach grano systemem ligowym – „każdy z każdym, mecz i rewanż”. Wywalczenie tytułu mistrza Polski nie dawało gwarancji występu w fazie finałowej następnej edycji.
Faza eliminacyjna
W związku z odwołaniem fazy finałowej mistrzostw Polski 1924, fazę eliminacyjną mistrzostw Polski 1925 przeprowadzono latem i jesienią 1924. Doprowadziło to zmiany, obowiązującego w latach 1920–1923, systemu „wiosna-jesień” na cykl „jesień-wiosna” (po raz pierwszy w historii rozgrywek o mistrzostwo Polski). Zmiana miała charakter tymczasowy, a jej celem było płynne przejście do poprzednio obowiązującego systemu („wiosna-jesień”), począwszy od sezonu 1926. Dlatego w 1925 mistrzostw okręgowych nie organizowano.
Faza finałowa Etap pierwszy
Tabela końcowa grupy południowej M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki 1 Wisła Kraków 4 6 10:3 2 ŁKS Łódź 4 6 9:4 3 Amatorski KS Królewska Huta 4 1 4:14 Dodatkowe spotkanie o awans do grupy finałowej, rozegrane 11 czerwca 1925, na neutralnym boisku (stadionie Czarnych Lwów): ŁKS Łódź – Wisła Kraków 3:6 (2:2) Awans: Wisła Kraków
Tabela końcowa grupy północnej M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki 1 Warta Poznań 4 6 11:6 2 TKS Toruń 4 4 7:7 3 Polonia Warszawa 4 2 5:10
Tabela końcowa grupy wschodniej M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki 1 Pogoń Lwów 4 8 12:1 2 Pogoń Wilno 4 2 5:11 3 KS Lublinianka 4 2 3:8
Legenda: Awans do grupy finałowej mistrzostw Polski.
Grupa finałowa Tabela końcowa M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki 1 Pogoń Lwów 4 7 8:3 2 Warta Poznań 4 3 5:12 3 Wisła Kraków 4 2 6:4
Legenda: Mistrz Polski
Mistrzowie (liczba meczów i goli w nawiasach)
Bramkarze: Mieczysław Kuchar - 1 (-1), Bogusław Lachowicz - 2 (-0), Emil Görlitz - 5 (-3) Obrońcy: Franciszek Giebartowski - 6, Edward Gulicz - 6, Albert Mauer - 4 Pomocnicy: Stanisław Deutschman - 4, Natan Zucker - 1, Władysław Smaczyński - 1, Karol Hanke - 5 Napastnicy: Jakub Fichtel - 3, Antoni Juras - 1, Wacław Kuchar - 7 (5), Józef Słonecki - 8 (2), Zygmunt Urich - 1 (1), Ludwik Szabakiewicz - 7 (1), Mieczysław Batsch - 8 (7), Józef Garbień - 6 (2) Trener: Karl Fischer
Najlepsi strzelcy Bramki Zawodnik Drużyna11 Henryk Reyman Wisła Kraków7 Mieczysław Batsch Pogoń Lwów6 Stefan Schmidt Warta Poznań
Ciekawostki Pierwszy etap rozgrywek fazy finałowej mistrzostw Polski (trzy grupy po trzy drużyny w każdej) nieco żartobliwie określano systemem „trzy po trzy”; Zgodnie z regulaminem, Pogoń Lwów zostając mistrzem Polski po raz trzeci w historii zdobyła na własność przechodnie trofeum przyznawane najlepszej drużynie w kraju (puhar wędrowny, ufundowany przez Ministerstwo Zdrowia Publicznego przed rozpoczęciem mistrzostw 1921). Ciekawostkę stanowi fakt, że z chwilą trzeciego triumfu „Pogoniarzy” (formalnie 30 sierpnia 1925, faktycznie tytuł został przez nich wywalczony już 12 lipca 1925) Ministerstwo Zdrowia Publicznego już nie istniało; Faktycznie, w fazie finałowej mistrzostw Polski 1925 zdobyto 98 goli. Jednak 17 z nich padło w trzech spotkaniach zweryfikowanych później, jako walkowery (3:0). Stąd wzięła się różnica 8 bramek, pomiędzy oficjalnymi statystykami a rzeczywistą liczbą trafień; Za sprawą przyznania walkowerów przeciwko Amatorskiemu KS Królewska Huta stali działacze Wisły Kraków, którzy złożyli stosowny protest do Wydziału Gier i Dyscypliny PZPN. Miało to związek z faktem zajęcia przez „Białą Gwiazdę” zaledwie 2. miejsca w tabeli grupy południowej. Po zweryfikowaniu wyników trzech meczów z udziałem AKS-u okazało się, że Wisła wyprzedziła ŁKS Łódź. Dlatego postanowiono zorganizować dodatkowy mecz o awans do grupy finałowej, pomiędzy ŁKS-em i Wisłą; Po wywalczeniu trzeciego z rzędu tytułu mistrzowskiego i czterech latach pracy w Pogoni Lwów, austriacki trener tego klubu – Karl Fischer odszedł do włoskiego drugoligowca AS Edera Triest. W grudniu 1925 – dzięki jego namowom – do tej drużyny trafili dwaj zawodnicy „Pogoniarzy”: bramkarz Emil Görlitz i napastnik Józef Słonecki. Stali się oni wówczas pierwszymi polskimi piłkarzami zawodowymi.
Klasyfikacja medalowa po MP 1925 Klub16px16px16px1.Pogoń Lwów 3 0 02.Cracovia 1 0 13.Warta Poznań 0 2 2 4.Polonia Warszawa 0 1 1Wisła Kraków 0 1 16.ŁKS Łódź 0 0 1
Zobacz też Polskie nieligowe rozgrywki w piłce nożnej Okręgowe ligi polskie w piłce nożnej (1924) Okręgowe ligi polskie w piłce nożnej (1925)
Przypisy
Kategoria:Nieligowe Mistrzostwa Polski w piłce nożnej Kategoria:1925 w piłce nożnej Kategoria:1925 w polskim sporcie