Amonal – kruszący materiał wybuchowy, rodzaj amonitu. Są to mieszaniny wybuchowe złożone z azotanu amonu, aluminium i trotylu lub innego silnego materiału wybuchowego, np. DNT lub RDX. Mają wysoką temperaturę produktów wybuchu, ze względu na silnie egzotermiczną reakcję utleniania glinu, która w amonalach przebiega głównie zgodnie z równaniem: ΔE = −180,7 kcal oraz
Dwutlenek węgla i para wodna pochodzą z wybuchu trotylu i azotanu amonu.
Aluminium stosowane było początkowo w postaci pyłu, później opiłków lub płatków. Zwiększenie rozmiaru cząstek nie pogorszyło właściwości produktu, a spowolniło proces utleniania aluminium podczas przechowywania ładunków. Początkowo amonale zawierały 2–3% węgla drzewnego, później z niego zrezygnowano, gdyż nie przynosił korzyści.
Azotan amonu stosowany w amonalach musi być wysokiej czystości, gdyż zanieczyszczenia, zwłaszcza chlorki znacząco przyspieszają utlenianie aluminium podczas przechowywania.
Zostały wprowadzone do użycia na początku XX w. Stosowane były pierwotnie przede wszystkim w kopalniach, później w robotach ziemnych. Militarnie wykorzystywane były głównie jako ładunek torped, bomb głębinowych i min morskich podczas obu wojen światowych oraz do napełniania pocisków artyleryjskich podczas I wojny światowej.
Przykłady amonali alumatol – 77% azotanu amonu, 20% trotylu 3% glinu i 3% węgla amonal angielski i amonal rosyjski – 65% azotanu amonu, 15% trotylu 17% glinu i 3% węgla amonale rosyjskie – 76,5% azotanu amonu, 16% trotylu 7,5% glinu lub 68% azotanu amonu, 15% trotylu 17% glinu, lub 65% azotanu amonu, 15% trotylu 20% glinu amonal francuski – 65% azotanu amonu, 15% trotylu, 10% glinu, 10% węgla amonal niemiecki – 54% azotanu amonu, 30% trotylu, 16% glinu amonal T (austriacki) – 45% azotanu amonu, 30% trotylu, 23% glinu, 2% czerwonego węgla drzewnego minol – 40% azotanu amonu, 40% trotylu, 20% glinu Niektóre amonale nie zawierały trotylu.
Przypisy
Bibliografia .
Zobacz też amatol
Kategoria:Amonity (materiały wybuchowe)